Waarom een fietstochtje met mijn collega-bestuurders van de campus Heyendaal? De parkeerdruk op de campus neemt van jaar op jaar toe. Er studeren op die vierkante kilometer zo’n 30.000 studenten en er werken ongeveer 20.000 mensen. Veel van deze mensen komen elke dag met de auto en vinden maar met moeite een plekje voor hun voertuig. Velen parkeren ook in de omliggende wijken, omdat parkeren op de campus, ook voor medewerkers, niet meer gratis is. De elektrische fiets kan uitkomst bieden.

Daarom fietsten we vandaag die paar kilometer van de rand van de stad naar de campus. Samen met de universiteit, de Hogeschool Arnhem Nijmegen en het UMC onderzoeken we de mogelijkheid om medewerkers te motiveren in de toekomst hun auto op een transferium aan de rand van de stad te laten staan en daar met hun ”eigen’, veilig gestalde elektrische fiets, dagelijks de laatste zes kilometer naar hun werkplek te fietsen. Voordeel? Je komt niet bezweet aan. Het is een gezond fietstochtje in de frisse lucht. En iedere auto minder die elke dag de route naar de campus maken, zorgt voor betere doorstroming van het overige verkeer en voor minder parkeerdruk op en rond de campus.

Naast een transferium bij de Weezenhof om automobilisten te bedienen die via de A73 komen, werken we aan een nieuw transferium bij Neerbosch en gaan we onderzoeken of we ook elektrische fietsen kunnen aanbieden vanaf het transferium in Nijmegen-Noord, bij Ressen. Het fietstochtje van gisteren leidde in ieder geval tot enthousiaste reacties bij iedereen. Mijn gasten hadden nog nooit een elektrische fiets gereden. Dit fietstochtje heeft ze overtuigd van het nut van dit project. Een mooie opsteker.

Om tien uur zaterdagochtend ben ik te gast op het Technovium, het prachtige nieuwe gebouw van het ROC, tegenover station Heyendaal. Overal in het om het gebouw bruist het van de techniek. Ik mag de Dag van de Techniek openen. Het is de afsluiting van een week waarin honderden leerlingen van basisscholen in Nijmegen een bezoek aan het gebouw brachten om kennis te maken met de rol die techniek overal in de samenleving speelt, en dat techniek uitstekende mogelijkheden biedt voor een mooie beroepscarrière.

Als openingshandeling moet ik proberen een vis, gevuld met helium, naar een streng ballonnen te sturen en met de naald in de neus een ballon kapot te prikken. Geen eenvoudige taak, maar wel erg leuk om met zo’n afstandsbediening die vis door de ruimte te laten zweven. De ballonnen blijven heel.

In het gebouw zijn overal activiteiten waar kinderen vaak met de tong uit de mond bezig zijn te solderen, draadjes met elkaar verbinden om lampjes te laten branden, of bezig zijn met het programmeren van robots. Ik ben onder de indruk van leerlingen van het Technasium Mundial die mij met groot enthousiasme uitleggen hoe ze robots programmeren om gecompliceerde opdrachten te doen. Opdrachten die niet zomaar uit de lucht gegrepen zijn, maar ook aansluiten bij wat er in de stad gebeurt. Zo ligt er een opgave om een voetgangersbrug te ontwerpen die de stad met de Ooij verbindt. Ik heb het resultaat van de leerlingen nog niet gezien, maar ik weet dat er op het stadhuis ook aan gewerkt wordt. Wellicht overbodig?

Het is goed te zien hoe hier onderwijs en bedrijfsleven de handen ineen slaan om jonge mensen kennis te laten maken met techniek. Helaas zien we ook dit jaar weer een terugloop in het aantal aanmeldingen voor de technische opleidingen in het vmbo. Dat is zorglijk omdat er juist zoveel vraag is naar jonge mensen in die sector. Er is opnieuw een impuls nodig om het belang van de technische opleidingen onder de aandacht van jongeren en volwassenen te brengen. Tijdens mijn rondgang langs de vele stands praat ik hierover met de initiatiefnemers. We spreken af door te praten over de manier waarop we vanuit de gemeente de samenwerking onderwijs en bedrijfsleven kunnen ondersteunen.

Jeugdtheater Kwatta heeft een mooie aanvraag geschreven en zou op grond daarvan ook de komende jaren in de BIS moeten blijven. Ze is echter in directe concurrentie met jeugdtheater Sonnevanck in Enschede. Het is nu wachten op het advies van de Raad voor Cultuur aan de minister.

Dat wachten we in spanning af. Ondertussen werken we met de culturele sector in deze stad door aan vernieuwing van het cultuurbeleid. De afgelopen week besprak ik de conceptversie van de nieuwe Cultuurvisie met vertegenwoordigers van de grote culturele instellingen. Het was een inspirerende bijeenkomst, waarin de hoofdlijnen van de nieuwe nota uitgebreid aan de orde kwamen.

De conceptnota is tot stand gekomen na een uitgebreide discussie met de stad. Het beeld dat daaruit naar voren komt, is dat Nijmegen een plaats is waar het culturele experiment welig tiert. Hier kan van alles en het publiek is geïnteresseerd in verrassende, nieuwe initiatieven. Nijmegen als het Berlijn van Nederland dus. Een mooi beeld. Toch blijkt dat wat boven het gemiddelde uitsteekt ook kan rekenen op kritiek. De stad heeft een sterke neiging tot nivellering. Wat er aangeboden wordt moet eigenlijk bij voorbaat toegankelijk zijn voor een breed publiek. Anders wordt het elitair, en daar is geen plaats voor.

Projecten waar excellentie voorop staat, soms gericht op een kleiner maar gretig publiek, liggen snel onder vuur. Zo is er kritiek op het Artist in Residence project, waarin instellingen een (top) kunstenaar uitnodigen twee maanden in Nijmegen te wonen (Besiendershuis) en te werken. Dat is jammer. Het project brengt topmensen naar Nijmegen en geeft daarmee een impuls aan de instellingen. Niet voor een groot publiek maar wel heel belangrijk voor de organisatie. En wat levert het op? Een boek van Thomas Verbogt. Vier nieuwe opnamen van de Zuidafrikaanse zanger Gert Vlok Nel en een monument voor de gevallenen bij de Oversteek tijdens WOII in combinatie met de nieuwe brug.

Prachtige resultaten. En de kunstenaars nemen hun Nijmeegse ervaringen mee en verspreiden die over de wereld. Als we echt het Berlijn van Nederland willen zijn, dan moeten we er ook voor zorgen dat de wereld dat weet. Dan moeten we boven onszelf uitstijgen en er voor zorgen dat niet alleen de breedte een kans krijgt maar ook de top.

De automaten zijn ook het neusje van de zalm qua duurzaamheid. Ze werken helemaal op zonne-energie, en hoeven dus niet gekoppeld te worden aan het elektriciteitsnet. De accu in de apparaten is ook groot genoeg om ze een aantal weken zonder energie te laten functioneren.

Dat klinkt allemaal mooi, en dat zou het ook zijn, ware het niet dat door een storing in de software er al snel signalen komen dat sommige automaten niet naar behoren werken. In de loop van de week wordt het probleem niet minder, maar eerder groter.

Extra specialisten uit Frankrijk, waar de meters vandaan komen, en vele monteurs van de leverancier zijn dag en nacht aan het werk op de problemen op te sporen en te verhelpen. Op vrijdag 6 januari zijn de storingen zo groot dat het niet verantwoord is om parkeergelden te heffen, en besluiten we om het parkeren in Nijmegen, buiten de garages, voorlopig gratis te maken. Binnen de kortste keren hangen alle media aan de lijn. Sommige media interpreteren onze oproep aan personeel van de winkels in de binnenstad om nu niet opeens met de auto naar stad te komen, en het advies om op de (ook gratis) P+R Waalsprinter te parkeren, wel erg ruim. Zo zouden we mensen afraden om dat weekend naar Nijmegen te komen omdat we vanwege de enorme toeloop van gratis parkeerders een verkeerschaos zouden verwachten. Jammer dat ze dit menen te moeten melden. Gelukkig valt het in de praktijk met de chaos wel mee. De garages (waar je gewoon moet betalen) lopen goed vol en de winkeliers hebben het drukker dan normaal tijdens het eerste weekend na de kerstvakantie.

Ondertussen maken de medewerkers van ons parkeerbedrijf en de leverancier van de automaten overuren om de problemen met de automaten zo snel mogelijk te verhelpen. Geleidelijk worden de berichten over de voortgang gunstiger en lijkt het er op dat het tweede weekend van januari de automaten voor het merendeel naar behoren functioneren. Vrijdagmiddag kunnen we daarom het besluit nemen dat vanaf zaterdag 14 januari weer gewoon betaald moet worden. Wel zullen we coulant omgaan met mensen die geparkeerd staan bij een automaat die nog niet is gerepareerd.

Inmiddels zijn we ruim twee weken verder en zijn de grootste problemen verholpen. De leverancier moet nog steeds een aantal automaten repareren, maar de meeste apparaten werken nu naar behoren. Wel worden er de komende tijd nog een aantal kleinere zaken verbeterd. Zo kan onder andere de bediening van de aanraakschermen een stuk eenvoudiger. Waar mensen ook aan moeten wennen is het invoeren van het kenteken van de auto. Het invoeren van je kenteken is op termijn makkelijker voor zowel de parkeerder als de mensen van Toezicht. Je hoeft straks als parkeerder namelijk geen parkeerticket meer in je auto te leggen als je bij de automaat hebt betaald. Je kenteken staat namelijk tijdelijk (voor de duur dat je hebt betaald) en ivm de privacy ook gecodeerd aangemeld in de database van Toezicht. Tegelijkertijd kan Burau Toezicht met een nieuw scanapparaat straks veel sneller en makkelijker controleren of elke automobilist parkeergeld heeft betaald.

Hetzelfde principe hanteren we overigens al met gsm-parkeren. Het mooie daarvan is dat je ook nog eens achteraf en per minuut betaalt. Realtime dus. We gaan dit de komende maanden flink promoten.

Steeds vaker presenteert Peil.nl ook peilingen over hoe de achterban van verschillende partijen oordeelt over actuele thema’s. De afgelopen weken ging het vooral over de vraag wie nou van de euro af wil en wie hem juist wil houden; of Nederland nog aan Griekenland moet ‘betalen’, etcetera. Ingewikkelde vragen die ik alleen kan beantwoorden op basis van een onderbuikgevoel, en het beetje kennis dat ik opdoe via de kranten.

Deze week ging de ‘verdiepingsvraag’ over de vraag hoe de kiezers van de verschillende partijen denken over extra bezuinigingen die zich aandienen. Het is interessant om te zien wat er dan gevraagd wordt. Kennelijk was het geen open vraag maar krijgen mensen suggesties voorgelegd. Twee suggesties storen mij enorm. De ene is ‘fors verlagen van de ambtenarensalarissen’ en de andere ’sterk verlagen van de cultuursubsidies’.

De eerste suggestie voor de kiezer over het ‘fors’ verlagen van de ambtenaren salarissen is buitengewoon suggestief. Het suggereert dat ambtenarensalarissen veel te hoog zijn. Ten tweede suggereert het dat ambtenaren geen recht hebben op hun beloning.

De medewerkers op het stadhuis en de Stadswinkel, onze toezichthouders, beheerders van wijkcentra, brandweerlieden, de medewerkers van de Bel & Herstellijn. Ik merk elke dag hoe belangrijk ze zijn. En er wordt hard gewerkt, en met grote deskundigheid. Het gaat daarom niet aan om voortdurend de ambtenaren te blijven benoemen als mogelijke bezuinigingspost.

De tweede bezuinigingspost is cultuur, althans dat vinden volgens Peil.nl veel Nederlanders. Na de bezuinigingen van Zijlstra per 2013 van 200 miljoen op een budget van 425 miljoen, kan er kennelijk nog wel meer af.

Ook deze suggestie versterkt weer het beeld dat cultuur niet belangrijk is. Wie cultuur wil zien, moet er maar voor betalen, lijkt het adagium. Maar dat het cultuuraanbod in dit land, als het niet door de overheid ondersteund wordt, zal afglijden dat vergeten veel mensen. En wat je nu kapot maakt, krijg je niet terug.

Nu mag Maurice de Hond vragen wat hij wil, maar het gevolg is wel dat veel mensen die zijn site bezoeken deze suggesties als vaststaande feiten gaan beschouwen. En dat is een slechte zaak. Beter is het structureel te bezuinigen door de pensioenleeftijd niet pas in 2020 te verhogen maar veel sneller. En wat te denken van de andere heilige huisjes als de hypotheekrente-aftrek en de flexibilisering van de arbeidsmarkt? Dan kunnen ambtenaren en cultuur gespaard worden, want we hebben ze beide hard nodig.

Ook vinden veel mensen dat de gemeente moet zorgen voor voldoende gratis parkeerplaatsen zodat iedereen zijn ‘heilige koe’ voor de deur kan parkeren, ook in het centrum.

Dat uitbreiden van het betaald parkeergebied geld kost lijkt niemand te beseffen. We moeten immers in een steeds groter gebied handhaven, anders heeft invoeren van betaald parkeren geen zin.

Wat sommige mensen ook wel eens vergeten, is dat we alleen betaald parkeren invoeren als uit een enquête onder wijkbewoners een meerderheid van de respondenten voorstander blijkt te zijn. Opvallend is dat een jaar na invoering (dit is meestal het moment dat we evalueren) de tevredenheid zo hoog is bij iedereen, dat we dan bezorgde mailtjes krijgen van mensen die bang zijn dat we het terugdraaien.

Het lijkt er vooral op dat mensen verandering lastig vinden en daarom vooraf alle moeite doen om verandering te voorkomen. Meestal ebt de emotie weg als blijkt dat de verandering omslaat in gewenning.

Er komen zeker nog een paar stevige debatten aan wanneer we de komende maand niet alleen met onze parkeervisie naar buiten komen, maar ook met de parkeerbalans (overzicht van beschikbare parkeerplaatsen en vraag) en de nieuwe nota parkeernormen. Die laatste nota gaat over de hoeveelheid parkeerplaatsen die we als norm stellen bij renovatie en nieuwbouw. Het wordt een interessante maand.

Niet alleen in Griekenland en Italië zijn het roerige tijden. Veel gemeenten hebben het moeilijk om de begroting rond te krijgen, en hier en daar dreigen colleges er zelfs over te vallen. In Nijmegen zit het college stevig in het zadel en ook De Gelderlander constateerde dat we de zaken goed op orde hebben.

Ondanks de beperkte middelen lukt het ons steeds om met veel creativiteit en intensieve samenwerking tussen de verschillende portefeuilles tot oplossingen te komen. En ondertussen gaan we door met onze bouwprojecten en mag ik samen met ons ambtelijk apparaat werken aan een nieuwe cultuurvisie en een parkeervisie. We doen dit samen met de stad en het is prachtig om te zien hoeveel mensen hun creativiteit en betrokkenheid in willen zetten. Roerige tijden, dat wel, maar met een ongekend optimisme voor de toekomst.

Meepraten over cultuur en parkeren kan nog, op www.nijmegen.nl/cultuurvisie en www.nijmegen.nl/parkeervisie

Ik ben vroeg. Het podium is nog niet op orde en het zaallicht is nog aan. De eerste deelnemers druppelen binnen. Vijf jongens met bijna hetzelfde hoedje op zitten aan de bar. Ze lijken een beetje op Madness en zijn finalisten. Op de website had ik gezien dat de jongste deelnemer 11 jaar is.

Vier finalisten vanavond die een gedicht van Stadsdichter Dennis Gaens op muziek hebben gezet. Ik mag de jury aankondigen. Geeft mij ook even de gelegenheid om een kort interviewtje met ze te hebben. Een beetje mijn oude stiel als presentator, voor ik wethouder werd.

De zaal vult zich daarna snel met publiek. Ook een ambtenaar van de afdeling Mobiliteit, waarmee ik vanochtend nog een delegatie van professoren uit Brazilie ontving. Zijn zoontje is bevriend met de jongste deelnemer vanavond. De jury bestaat uit Xavier Teerling, een muzikale alleskunner. Lea een Nijmeegse singer songwriter die zelf ooit aan Poettracks meedeed. En Dennis Gaens. Stadsdichter en schrijver van het gedicht “Wie houdt Linda tegen’

Helaas kan ik niet de hele avond blijven, dus moet ik de uitslag van Dennis krijgen via Twitter. De meest directe manier om op de hoogte te blijven wat er gebeurt. Deze avond, met getalenteerde en enthousiaste jonge mensen en een enthousiast publiek, is weer een voorbeeld van de grote culturele diversiteit van Nijmegen.

Deze week zijn we ook gestart met een nieuwe manier om zo veel mogelijk mensen te motiveren om mee te doen aan het schrijven van een nieuwe cultuurvisie voor Nijmegen. Internet en social media staan centraal. Achter de schermen werken moderatoren aan het voortduren reageren op de bijdragen van het publiek. Ook passen ze de website steeds aan aan het surfgedrag van de deelnemers. Ik ben benieuwd hoeveel actieve deelnemers we krijgen, maar de eerste dagen schreven al meer dan 100 mensen zich in voor de nieuwsbrief, en zijn er meer dan 250 mensen langer op onze website geweest.

Het is spannend, deze nieuwe manier van het ontwikkelen van een cultuurvisie. Stel dat de hele stad iets totaal anders wil dan we nu hebben? Wat is straks de invloed van de politiek nog op het resultaat? Krijgen we bijdragen waar we ook echt iets mee kunnen? Ik vind het een mooi experiment. Voor het eerst maken we intensief gebruik van internet en social media, om meer meningen en suggesties op te halen, dan we kunnen krijgen met bijeenkomsten in kleine en grotere zaaltjes.

Ik hoop dat iedereen die zich betrokken voelt bij Nijmegen en ons culturele aanbod, meedoet. De website www.nijmegen.nl/cultuurvisie is tot minimaal eind november beschikbaar.

Donderdagochtend ben ik bijvoorbeeld om acht uur op het, nog in aanbouw zijnde nieuwe station Arnhem Centraal. Op uitnodiging van NS, die daar een Try Out festival organiseert. In de passage speelt een strijkkwartet, even verderop is een tijdelijke ontvangstruimte waar koffie, croissants en broodjes klaarstaan. Samen vormt dit geheel een radiostudio van Radio 4, waar Margriet Vromans, tussen de klassieke muziek door, actuele berichten voorleest.

Klassieke muziek op het station. Na Eindhoven en Amersfoort is dit het derde station dat NS aandoet met dit festival. Een prachtige manier om twee dagen lang een groot publiek kennis te laten maken met cultuur en daarmee het station als plek van ontmoeting te markeren. Fantastisch om hier Lavinia Meijer prachtige stukken van Philip Glass te horen spelen op haar harp.

De verbinding tussen tussen mijn verschillende portefeuilles komt nog beter tot uitdrukking in de mogelijkheid voor scholen om met de reguliere bus van Breng culturele instellingen te bezoeken. Het tarief dat ze rekenen is € 15,00 voor 30 leerlingen en een aantal volwassen begeleiders. Een prachtige manier om het openbaar vervoer onder de aandacht van kinderen te brengen. Het maakt het voor scholen mogelijk om tegen lage kosten met een klas kinderen naar het museum te gaan of een mooie voorstelling in de schouwburg te bezoeken. Onderwijs, cultuur en mobiliteit komen zo prachtig samen.

NS heeft met het Try Out Festival een mooi product ontwikkeld. ik kan het natuurlijk niet laten om de verantwoordelijke medewerker van NS te vragen ook Nijmegen op het lijstje te zetten voor volgend jaar. Ik zie het al voor me; De Staat op het perron bij spoor 3, Janine Janssen in de hal bij Spoor 1 en Ramsi Nasr die bij de kiosk gedichten leest.

.

Als zomerburgemeester teken je vooral veel stukken die normaal gesproken door collega-wethouders worden ondertekend. Hele stapels, en uiteraard ligt er op de maandag na terugkomst ook een flinke lading post te wachten. Veel lezen blijkt de eerste dagen vooral in de middag lastig, als de jetlag keihard toeslaat.

Op dinsdag komt Nijmegen1 al langs voor een reactie op een uitspraak van de bestuursrechter in Utrecht over het weghalen van verkeerd geparkeerde fietsen. Het is grappig dat ik op mijn vakantieadres het artikel in de Gelderlander al gelezen had. Daar stond bij dat wethouder Henk Beerten er zich over zou buigen zodra hij weer in het land is. Nu dus, en toen ik het stukje las was dat nog zo ver weg. De tijd vliegt.

Met het einde van de zomervakantie in zicht, staat ook de start van het nieuwe collegejaar op de Radboud Universiteit en de HAN weer voor de deur. Dat is te zien aan alle nieuwe studenten die sinds afgelopen weekend onze binnenstad bevolken en aan de introductieweken zijn begonnen.

In verband met die introductie komt er op vrijdag nog een spoedverzoek binnen van de Radboud Universiteit. Ze willen een aanvulling op de eerder afgegeven vergunning voor de introductiemarkt. Een bankbedrijf wil op de valreep nog met een flinke marktkraam op de introductiemarkt staan. De aanvraag is te laat ingediend, en kan om die reden eigenlijk niet meer gehonoreerd worden. Met wat heen en weer bellen en praten, weten we er toch een mouw aan te passen. Mooi voor de Intro-markt. Soms kunnen een beetje creativiteit en wat masseerwerk van een zomerburgemeester wonderen doen.