De automaten zijn ook het neusje van de zalm qua duurzaamheid. Ze werken helemaal op zonne-energie, en hoeven dus niet gekoppeld te worden aan het elektriciteitsnet. De accu in de apparaten is ook groot genoeg om ze een aantal weken zonder energie te laten functioneren.

Dat klinkt allemaal mooi, en dat zou het ook zijn, ware het niet dat door een storing in de software er al snel signalen komen dat sommige automaten niet naar behoren werken. In de loop van de week wordt het probleem niet minder, maar eerder groter.

Extra specialisten uit Frankrijk, waar de meters vandaan komen, en vele monteurs van de leverancier zijn dag en nacht aan het werk op de problemen op te sporen en te verhelpen. Op vrijdag 6 januari zijn de storingen zo groot dat het niet verantwoord is om parkeergelden te heffen, en besluiten we om het parkeren in Nijmegen, buiten de garages, voorlopig gratis te maken. Binnen de kortste keren hangen alle media aan de lijn. Sommige media interpreteren onze oproep aan personeel van de winkels in de binnenstad om nu niet opeens met de auto naar stad te komen, en het advies om op de (ook gratis) P+R Waalsprinter te parkeren, wel erg ruim. Zo zouden we mensen afraden om dat weekend naar Nijmegen te komen omdat we vanwege de enorme toeloop van gratis parkeerders een verkeerschaos zouden verwachten. Jammer dat ze dit menen te moeten melden. Gelukkig valt het in de praktijk met de chaos wel mee. De garages (waar je gewoon moet betalen) lopen goed vol en de winkeliers hebben het drukker dan normaal tijdens het eerste weekend na de kerstvakantie.

Ondertussen maken de medewerkers van ons parkeerbedrijf en de leverancier van de automaten overuren om de problemen met de automaten zo snel mogelijk te verhelpen. Geleidelijk worden de berichten over de voortgang gunstiger en lijkt het er op dat het tweede weekend van januari de automaten voor het merendeel naar behoren functioneren. Vrijdagmiddag kunnen we daarom het besluit nemen dat vanaf zaterdag 14 januari weer gewoon betaald moet worden. Wel zullen we coulant omgaan met mensen die geparkeerd staan bij een automaat die nog niet is gerepareerd.

Inmiddels zijn we ruim twee weken verder en zijn de grootste problemen verholpen. De leverancier moet nog steeds een aantal automaten repareren, maar de meeste apparaten werken nu naar behoren. Wel worden er de komende tijd nog een aantal kleinere zaken verbeterd. Zo kan onder andere de bediening van de aanraakschermen een stuk eenvoudiger. Waar mensen ook aan moeten wennen is het invoeren van het kenteken van de auto. Het invoeren van je kenteken is op termijn makkelijker voor zowel de parkeerder als de mensen van Toezicht. Je hoeft straks als parkeerder namelijk geen parkeerticket meer in je auto te leggen als je bij de automaat hebt betaald. Je kenteken staat namelijk tijdelijk (voor de duur dat je hebt betaald) en ivm de privacy ook gecodeerd aangemeld in de database van Toezicht. Tegelijkertijd kan Burau Toezicht met een nieuw scanapparaat straks veel sneller en makkelijker controleren of elke automobilist parkeergeld heeft betaald.

Hetzelfde principe hanteren we overigens al met gsm-parkeren. Het mooie daarvan is dat je ook nog eens achteraf en per minuut betaalt. Realtime dus. We gaan dit de komende maanden flink promoten.

Steeds vaker presenteert Peil.nl ook peilingen over hoe de achterban van verschillende partijen oordeelt over actuele thema’s. De afgelopen weken ging het vooral over de vraag wie nou van de euro af wil en wie hem juist wil houden; of Nederland nog aan Griekenland moet ‘betalen’, etcetera. Ingewikkelde vragen die ik alleen kan beantwoorden op basis van een onderbuikgevoel, en het beetje kennis dat ik opdoe via de kranten.

Deze week ging de ‘verdiepingsvraag’ over de vraag hoe de kiezers van de verschillende partijen denken over extra bezuinigingen die zich aandienen. Het is interessant om te zien wat er dan gevraagd wordt. Kennelijk was het geen open vraag maar krijgen mensen suggesties voorgelegd. Twee suggesties storen mij enorm. De ene is ‘fors verlagen van de ambtenarensalarissen’ en de andere ’sterk verlagen van de cultuursubsidies’.

De eerste suggestie voor de kiezer over het ‘fors’ verlagen van de ambtenaren salarissen is buitengewoon suggestief. Het suggereert dat ambtenarensalarissen veel te hoog zijn. Ten tweede suggereert het dat ambtenaren geen recht hebben op hun beloning.

De medewerkers op het stadhuis en de Stadswinkel, onze toezichthouders, beheerders van wijkcentra, brandweerlieden, de medewerkers van de Bel & Herstellijn. Ik merk elke dag hoe belangrijk ze zijn. En er wordt hard gewerkt, en met grote deskundigheid. Het gaat daarom niet aan om voortdurend de ambtenaren te blijven benoemen als mogelijke bezuinigingspost.

De tweede bezuinigingspost is cultuur, althans dat vinden volgens Peil.nl veel Nederlanders. Na de bezuinigingen van Zijlstra per 2013 van 200 miljoen op een budget van 425 miljoen, kan er kennelijk nog wel meer af.

Ook deze suggestie versterkt weer het beeld dat cultuur niet belangrijk is. Wie cultuur wil zien, moet er maar voor betalen, lijkt het adagium. Maar dat het cultuuraanbod in dit land, als het niet door de overheid ondersteund wordt, zal afglijden dat vergeten veel mensen. En wat je nu kapot maakt, krijg je niet terug.

Nu mag Maurice de Hond vragen wat hij wil, maar het gevolg is wel dat veel mensen die zijn site bezoeken deze suggesties als vaststaande feiten gaan beschouwen. En dat is een slechte zaak. Beter is het structureel te bezuinigen door de pensioenleeftijd niet pas in 2020 te verhogen maar veel sneller. En wat te denken van de andere heilige huisjes als de hypotheekrente-aftrek en de flexibilisering van de arbeidsmarkt? Dan kunnen ambtenaren en cultuur gespaard worden, want we hebben ze beide hard nodig.

Ook vinden veel mensen dat de gemeente moet zorgen voor voldoende gratis parkeerplaatsen zodat iedereen zijn ‘heilige koe’ voor de deur kan parkeren, ook in het centrum.

Dat uitbreiden van het betaald parkeergebied geld kost lijkt niemand te beseffen. We moeten immers in een steeds groter gebied handhaven, anders heeft invoeren van betaald parkeren geen zin.

Wat sommige mensen ook wel eens vergeten, is dat we alleen betaald parkeren invoeren als uit een enquête onder wijkbewoners een meerderheid van de respondenten voorstander blijkt te zijn. Opvallend is dat een jaar na invoering (dit is meestal het moment dat we evalueren) de tevredenheid zo hoog is bij iedereen, dat we dan bezorgde mailtjes krijgen van mensen die bang zijn dat we het terugdraaien.

Het lijkt er vooral op dat mensen verandering lastig vinden en daarom vooraf alle moeite doen om verandering te voorkomen. Meestal ebt de emotie weg als blijkt dat de verandering omslaat in gewenning.

Er komen zeker nog een paar stevige debatten aan wanneer we de komende maand niet alleen met onze parkeervisie naar buiten komen, maar ook met de parkeerbalans (overzicht van beschikbare parkeerplaatsen en vraag) en de nieuwe nota parkeernormen. Die laatste nota gaat over de hoeveelheid parkeerplaatsen die we als norm stellen bij renovatie en nieuwbouw. Het wordt een interessante maand.

Niet alleen in Griekenland en Italië zijn het roerige tijden. Veel gemeenten hebben het moeilijk om de begroting rond te krijgen, en hier en daar dreigen colleges er zelfs over te vallen. In Nijmegen zit het college stevig in het zadel en ook De Gelderlander constateerde dat we de zaken goed op orde hebben.

Ondanks de beperkte middelen lukt het ons steeds om met veel creativiteit en intensieve samenwerking tussen de verschillende portefeuilles tot oplossingen te komen. En ondertussen gaan we door met onze bouwprojecten en mag ik samen met ons ambtelijk apparaat werken aan een nieuwe cultuurvisie en een parkeervisie. We doen dit samen met de stad en het is prachtig om te zien hoeveel mensen hun creativiteit en betrokkenheid in willen zetten. Roerige tijden, dat wel, maar met een ongekend optimisme voor de toekomst.

Meepraten over cultuur en parkeren kan nog, op www.nijmegen.nl/cultuurvisie en www.nijmegen.nl/parkeervisie

Ik ben vroeg. Het podium is nog niet op orde en het zaallicht is nog aan. De eerste deelnemers druppelen binnen. Vijf jongens met bijna hetzelfde hoedje op zitten aan de bar. Ze lijken een beetje op Madness en zijn finalisten. Op de website had ik gezien dat de jongste deelnemer 11 jaar is.

Vier finalisten vanavond die een gedicht van Stadsdichter Dennis Gaens op muziek hebben gezet. Ik mag de jury aankondigen. Geeft mij ook even de gelegenheid om een kort interviewtje met ze te hebben. Een beetje mijn oude stiel als presentator, voor ik wethouder werd.

De zaal vult zich daarna snel met publiek. Ook een ambtenaar van de afdeling Mobiliteit, waarmee ik vanochtend nog een delegatie van professoren uit Brazilie ontving. Zijn zoontje is bevriend met de jongste deelnemer vanavond. De jury bestaat uit Xavier Teerling, een muzikale alleskunner. Lea een Nijmeegse singer songwriter die zelf ooit aan Poettracks meedeed. En Dennis Gaens. Stadsdichter en schrijver van het gedicht “Wie houdt Linda tegen’

Helaas kan ik niet de hele avond blijven, dus moet ik de uitslag van Dennis krijgen via Twitter. De meest directe manier om op de hoogte te blijven wat er gebeurt. Deze avond, met getalenteerde en enthousiaste jonge mensen en een enthousiast publiek, is weer een voorbeeld van de grote culturele diversiteit van Nijmegen.

Deze week zijn we ook gestart met een nieuwe manier om zo veel mogelijk mensen te motiveren om mee te doen aan het schrijven van een nieuwe cultuurvisie voor Nijmegen. Internet en social media staan centraal. Achter de schermen werken moderatoren aan het voortduren reageren op de bijdragen van het publiek. Ook passen ze de website steeds aan aan het surfgedrag van de deelnemers. Ik ben benieuwd hoeveel actieve deelnemers we krijgen, maar de eerste dagen schreven al meer dan 100 mensen zich in voor de nieuwsbrief, en zijn er meer dan 250 mensen langer op onze website geweest.

Het is spannend, deze nieuwe manier van het ontwikkelen van een cultuurvisie. Stel dat de hele stad iets totaal anders wil dan we nu hebben? Wat is straks de invloed van de politiek nog op het resultaat? Krijgen we bijdragen waar we ook echt iets mee kunnen? Ik vind het een mooi experiment. Voor het eerst maken we intensief gebruik van internet en social media, om meer meningen en suggesties op te halen, dan we kunnen krijgen met bijeenkomsten in kleine en grotere zaaltjes.

Ik hoop dat iedereen die zich betrokken voelt bij Nijmegen en ons culturele aanbod, meedoet. De website www.nijmegen.nl/cultuurvisie is tot minimaal eind november beschikbaar.

Donderdagochtend ben ik bijvoorbeeld om acht uur op het, nog in aanbouw zijnde nieuwe station Arnhem Centraal. Op uitnodiging van NS, die daar een Try Out festival organiseert. In de passage speelt een strijkkwartet, even verderop is een tijdelijke ontvangstruimte waar koffie, croissants en broodjes klaarstaan. Samen vormt dit geheel een radiostudio van Radio 4, waar Margriet Vromans, tussen de klassieke muziek door, actuele berichten voorleest.

Klassieke muziek op het station. Na Eindhoven en Amersfoort is dit het derde station dat NS aandoet met dit festival. Een prachtige manier om twee dagen lang een groot publiek kennis te laten maken met cultuur en daarmee het station als plek van ontmoeting te markeren. Fantastisch om hier Lavinia Meijer prachtige stukken van Philip Glass te horen spelen op haar harp.

De verbinding tussen tussen mijn verschillende portefeuilles komt nog beter tot uitdrukking in de mogelijkheid voor scholen om met de reguliere bus van Breng culturele instellingen te bezoeken. Het tarief dat ze rekenen is € 15,00 voor 30 leerlingen en een aantal volwassen begeleiders. Een prachtige manier om het openbaar vervoer onder de aandacht van kinderen te brengen. Het maakt het voor scholen mogelijk om tegen lage kosten met een klas kinderen naar het museum te gaan of een mooie voorstelling in de schouwburg te bezoeken. Onderwijs, cultuur en mobiliteit komen zo prachtig samen.

NS heeft met het Try Out Festival een mooi product ontwikkeld. ik kan het natuurlijk niet laten om de verantwoordelijke medewerker van NS te vragen ook Nijmegen op het lijstje te zetten voor volgend jaar. Ik zie het al voor me; De Staat op het perron bij spoor 3, Janine Janssen in de hal bij Spoor 1 en Ramsi Nasr die bij de kiosk gedichten leest.

.

Als zomerburgemeester teken je vooral veel stukken die normaal gesproken door collega-wethouders worden ondertekend. Hele stapels, en uiteraard ligt er op de maandag na terugkomst ook een flinke lading post te wachten. Veel lezen blijkt de eerste dagen vooral in de middag lastig, als de jetlag keihard toeslaat.

Op dinsdag komt Nijmegen1 al langs voor een reactie op een uitspraak van de bestuursrechter in Utrecht over het weghalen van verkeerd geparkeerde fietsen. Het is grappig dat ik op mijn vakantieadres het artikel in de Gelderlander al gelezen had. Daar stond bij dat wethouder Henk Beerten er zich over zou buigen zodra hij weer in het land is. Nu dus, en toen ik het stukje las was dat nog zo ver weg. De tijd vliegt.

Met het einde van de zomervakantie in zicht, staat ook de start van het nieuwe collegejaar op de Radboud Universiteit en de HAN weer voor de deur. Dat is te zien aan alle nieuwe studenten die sinds afgelopen weekend onze binnenstad bevolken en aan de introductieweken zijn begonnen.

In verband met die introductie komt er op vrijdag nog een spoedverzoek binnen van de Radboud Universiteit. Ze willen een aanvulling op de eerder afgegeven vergunning voor de introductiemarkt. Een bankbedrijf wil op de valreep nog met een flinke marktkraam op de introductiemarkt staan. De aanvraag is te laat ingediend, en kan om die reden eigenlijk niet meer gehonoreerd worden. Met wat heen en weer bellen en praten, weten we er toch een mouw aan te passen. Mooi voor de Intro-markt. Soms kunnen een beetje creativiteit en wat masseerwerk van een zomerburgemeester wonderen doen.

Bij de invulling van dat HOV zien we grote kansen voor de herintroductie van de tram. In de jaren vijftig verdrong de de auto de tram uit Nijmegen. Het succes van de auto, en de daarmee gepaard gaande verkeersdruk, is nu juist aanleiding om te werken aan de terugkeer van de tram.

Tijdens het debat worden kritische vragen gesteld over mogelijke routes, de haalbaarheid en de effecten voor de markt die op zaterdag en maandag in de binnenstad staat. Een andere vraag die vaak terugkeert is of eerst een verbinding richting Kleve moet worden aangelegd, of dat een verbinding met de Waalsprong, het noordelijke stadsdeel, voorrang moet krijgen. Bij een meningspeiling over de haalbaarheid en de wenselijkheid aan het eind van de avond is ruim 80% voor. Een mooie opsteker.

De tram moet, als hij komt, voor het Centraal Station langsrijden. Ook hier staat de komende jaren het nodige te gebeuren. Naast het busstation start eind van dit jaar de bouw van het nieuwe Doornroosje met daaronder een megafietsenstalling met maar liefst 3750 plekken. De bouw van het nieuwe Doornroosje is onderdeel van een transformatie van het hele stationsgebied.

Die verandering trekken we ook door naar de westkant van het station. Daar moet een volwaardige entree komen, zodat het station nog meer een knooppunt wordt middenin de stad. Per dag komen nu al 40.000 in- en uitstappers op Centraal Station. Dan moet het ook een visitekaartje voor de stad zijn.

www2.nijmegen.nl/wonen/projecten/Spoorzone). Op donderdag ga ik daarom met mijn collega-wethouder Hannie Kunst van Ruimtelijke Ordening, een aantal ambtenaren en medewerkers van NS langs vijf stations (Amsterdam CS, Zaanstad, Haarlem, Leiden en Den Haag Holland Spoor) om een beeld te krijgen van wat mogelijk is, wat we niet moeten doen en nieuwe ideeën op te doen. Een inspirerende dag waarin we intensief praten over looproutes, inrichting van busstation, materiaalgebruik en kiosken en station meubilair. Om 22.00 uur zijn we weer terug in Nijmegen. Zo’n dagje treinen hakt er aardig in, maar geslaagd was het zeker!

In de St. Stevenskerk, die helemaal vol zit, begint om 19.00 uur de herinneringsbijeenkomst die voorafgaat aan de herdenking op de Traianusplein. Na het welkom van de burgemeester houdt Ybo Buruma een prachtig verhaal op het thema van het 4/5 mei Comité ‘Vrijheid op straat’. Hoe zijn vader tijdens de oorlog met de handen diep in zijn zakken langs een Duitse soldaat liep. Die sommeerde hem de handen uit de zakken te halen omdat dat hier (ergens op de Heyendaalseweg) niet mocht. Er was een Duitse eenheid ingekwartierd in een school. De simpele vrijheid om met de handen in je zakken te lopen, wordt beperkt door de bezetter. Op de terugweg langs de school besluit vader Buruma, met de handen nog dieper in de zakken langs de school te lopen. Als een soort protest tegen deze inperking van de vrijheid op straat.

Buruma vraagt in zijn verhaal aandacht voor de daders. De daders van verzet of van meedoen met de bezetter. Hij houdt ons de vraag voor ons af te vragen of we over 10 jaar nog trots zijn wat we op het internet schreven, wat we riepen als lid van een groep. In een omgeving waarin vreselijke dingen keer op keer worden gezegd wordt het gemakkelijk daar zelf ook aan mee te gaan doen. Een mooi beeld, waarbij hij ook refereert aan het verbod op de lezing van Thomas von der Dunck, waarin die een parallel trekt tussen ontwikkelingen in de Nederlandse politiek nu en de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog.

Het herdenkingsconcert dat het Raboud Bachkoor Nijmegen en het Nijmeegs Studentenorkest daarna in de Vereeniging geven is prachtig. Vooral het Requiem van Mozart is groots. We kunnen trots zijn op twee zulke fantastische gezelschappen in Nijmegen. Nog maar twee weken geleden verzorgden ze in dezelfde zaal een prachtige uitvoering van de Johannes Passion.

DAt is heel wat andere kost dan dit is De Vlieger, de smartlap van Andre Hazes die ik met collega-wethouders Hannie Kunst en Jan van der Meer als Hannie en de rekels, op 8 mei zing op de Dag van het Levenslied. Alledrie in het wit met een strohoed op ons hoofd staan we op het podium. Bo van de Graaf begeleidt ons. We doen ons best, maar kunnen onszelf en elkaar niet horen. De monitor op het podium werkt niet voor ons. Maar het publiek kent de tekst (beter dan wij) en zingt uit volle borst mee. Bo speelt een superlang tussenstuk waarop we maar wat dansen op het podium. We hebben lol dat wel. Maar ons voornemen om een eendagsvlieg te zijn in de muziekbusiness is geslaagd. Het was leuk, en we hebben lol. Het publiek is gul met applaus.

Achter het podium drinken we nog een biertje om de spanning weg te drinken, terwijl Jaap Bak ons de wielrennervraag stelt. ‘Wat ging er door je heen’. We hebben het gedaan en dat was het belangrijkste. En het was leuk en dat telt nog meer. Voor de liefhebbers nog een link naar youtube.

Het project, dat ook in andere gemeenten in Nederland loopt, bereikt in Nijmegen 110 leerlingen. En dit jaar zijn er 70 aanmeldingen en maar 40 plaatsen. De discussie gaat al snel over wie er nou eigenlijk verantwoordelijk is voor deze vorm van begeleiding. Moet niet de school zelf zorgen voor dit soort begeleiding van leerlingen? Het is een goede vorm van preventie zodat voorkomen kan worden dat leerlingen veel duurdere vormen van hulp en begeleiding nodig hebben, zoals bijvoorbeeld het FlexCollege.

Dit jaar is een vervolgproject gestart onder de naam Future Click , om ook leerlingen van 14-16 jaar via een coachtraject begeleiding te geven zodat er uit komt wat er in zit. Een vervolg dat de gemeente met een startsubsidie ondersteunt. Ik ben onder de indruk van de motivatie van de mensen aan tafel. De mentoren die hun levenservaring vrijwillig in hun mentoraat beschikbaar stellen en daardoor een goed rolmodel voor de leerlingen zijn.

Op de terugweg naar het stadhuis vraag ik me af hoe dit project (met een begroting van twee ton) gefinancierd kan worden. Hoe kunnen we deze vorm van, relatief goedkope leerlingenzorg, integraal onderdeel laten zijn van de zorgstructuur voor leerlingen in het basis- en het voortgezet onderwijs? Daarvoor zou niet alleen de gemeente (financieel) verantwoordelijk moeten zijn, maar ook de scholen zelf. Ik neem mij voor dit binnenkort in het reguliere overleg dat we met de schoolbesturen hebben in te brengen.