Zomerstop

Elke dag krijg ik een overzicht toegestuurd van het actuele politieke nieuws. Meestal zijn dat twintig berichten of meer geselecteerd uit alle Nederlandse kranten. De zomerstop in politiek Den Haag zorgt er voor dat dit overzicht vandaag maar uit drie pagina’s bestond met vier berichten waarvan een bericht ook nog eens twee keer was opgenomen.

Gebeurt er dan helemaal niks meer in politiek Den Haag? Behalve berichten van werkbezoeken van kamerleden en een storm over uitspraken van onze minister van Buitenlandse Zaken, Stef Blok, lijkt het daar wel op. De wereld draait gewoon door, de debatten in de talkshows zijn minder fel en zijn prettige gesprekken. We lijken relaxed door te gaan met ons leven.

Zomerstop. We zetten de boel even stil en het leidt niet tot grote problemen. Ik herinner me dat Belgie eens een kabinetsformatie had van bijna twee jaar en dat het de economisch meest voorspoedige tijd was. We kunnen best zonder, een tijdje dan.

Het zou goed zijn als we na de zomerstop wat meer de rust zouden vasthouden en de focus leggen op de lange termijn. Veel van wat fout gaat in de samenleving is niet te voorkomen met een maatregel vanuit Den Haag. Een samenleving zouden fouten of incidenten bestaat niet en zouden we ook niet moeten willen nastreven.

Miljoenen Nederlanders zijn met vakantie naar het buitenland geweest. Ik hoop dat ze bij terugkomst ervaren dat we in een prachtig, goed georganiseerd land leven. Waar niet alles perfect is, maar waar het heel prettig leven is en waar heel veel vanzelf goed gaat.

Brexit, ja of nee?

Vandaag begon in Groot Brittanie de campagne voor een Brexit ja of nee. Het debat over Europa barst er los. Ons referendum van 6 april heeft ook veel los  gemaakt. Eindelijk is er over Europa, vaak heel heftig, gedebatteerd. Sommigen roepen dat alleen al daarom dat het referendum een goed idee was. Ik herinner me diezelfde geluiden ook uit 2005, na het referendum over de Europese grondwet. De frustratie over het verdrag van Lissabon dat daarna kwam is groot, immers in de kern hetzelfde als de grondwet alleen zonder vlag en volkslied. Helaas is er daarna met het debati in Nederland niets meer gedaan. Het debat verstomde en de politici gingen gewoon door met ‘Brussel’ de schuld geven van alles wat er fout ging.

Hoe nu verder met Euroopa, met o.a. het Britse referendum over een Brexit op 23 juni a.s. Vandaag startte de campagne daar. Gisteravond al zag ik in ieder geval David Cameron zelf aan het bellen om de kiezer te overtuigen dat een Brexit slecht is voor het Verenigd Koninkrijk. De discussie loopt hoog op, maar het kamp voor blijven in de EU steekt in ieder geval zijn nek uit.

In Nederland is het debat al weer weg. Deze week kocht het kabinet tijd om tot misschien wel na de zomer te wachten voor het met een antwoord komt op de uitslag van het referendum. Een slechte zaak. De uitslag was duideljk en dan moet je niet mokken maar handelen. Dat Rutte het moeilijk zal hebben in Brussel is evident. Maar de discussie moet vooral ook in Brussel op gang komen. Nederland zal daarin een duidelijke positie moeten kiezen.

Uit de uitslag van het referendum kun je m.i. wel concluderen dat verdere uitbreiding van de EU voor langere tijd niet aan de orde kan zijn. Maar darnaast moet er fundamenteel nagedacht worden over de inrichting van de EU. Hoe besluiten we? Wat is de macht van de het Europees parlement? Hoe begroten we? Moet elk land nog wel een veto hebben? Wat zijn de onderwerpen die zo internationaal zijn dat we daar alleen in Europees verband effectief kunnen optreden? En beslist de Europese Commissie,  gecontroleerd door het Europees Parlement, of de Raad van ministers? Is het gewenst dat de EU handelsverdragen sluit in de vorm van associatieverdragen? Et cetera.

Alle partijen, op de PVV na misschien, zijn druk bezig met hun leden een nieuw verkiezingsprogramma te maken, Daarin moet elke partij naar mijn idee een helder perspectief schetsen van Nederland in Europa en de ontwikkeling van de Europese Unie. Ik ben benieuwd welike partijen (behalve de PVV) gaan zeggen dat Nederland uit de EU moet stappen? En als partijen dat niet zeggen, dan mag van ze verwacht worden dat ze duidelijk maken aan de kiezers hoe ze met de Europese samenwerking verder willen. Eigenlijk moeten ze dan dezelfde vragen beantwoorden als de Britten de komende weken, om te kunnen kiezen op 23 juni. Brexit ja of nee. Alle reden om die verkiezingsprogramma’s kritisch te lezen de komende tijd.

 

 

 

 

Referendum ja, maar …

Vandaag gaan veel mensen stemmen. Veel naar verwachting ook niet. Ik las de laatste dagen veel opinies van hoog opgeleide en goed geïnformeerde columnisten die adviseren niet te gaan stemmen. Belangrijkste argument, het is te ingewikkeld om er een mening over te hebben. Niet dat zij zelf geen mening hebben, maar ze voeren aan dat er te veel kiezers zijn die het niet snappen en er dus niet over kunnen oordelen. Die anderen dus, niet zijzelf. Dan frons ik mijn wenkbrauwen. Het zijn kiezers, die hebben een mening, geïnformeerd of niet, populistisch of niet. Die tellen in een democratie gewoon mee. Ik zie hier een kloof tussen hoog opgeleide en laag opgeleide kiezers, waarbij de hoog opgeleide in dit geval enige arrogantie kan worden verweten.

Moet je geïnformeerd zijn om te gaan stemmen? Wat mij betreft niet. Je kunt bijvoorbeeld het stemgedrag van de door jou bij de laatste verkiezingen gekozen parlementariërs volgen. Je bevestigt dan gewoon jouw volksvertegenwoordiger in zijn keuze. Dus, wie in 2012 PvdA, CDA, VVD, D66, GroenLinks, Christenunie, SGP of 50Plus stemde, kan nu voor het gemak gewoon ja stemmen. Wie PVV, SP of Partij voor de Dieren stemde, stemt dan tegen. Resultaat, een duidelijke meerderheid voor een ja. Of je maakt als goed geïnformeerde kiezer je eigen afweging natuurlijk.

Is het raadgevend referendum een gedrocht? Ja. De kiezer moet maar afwachten wat er met de uitkomst wordt gedaan, en dat voedt de onvrede met de politiek. De drempel van 30% nodigt uit tot strategisch stemmen, terwijl elke stem moet tellen. Want, is een opkomst van 29,9% minder gewichtig dan 30%? Afschaffen dus maar en eens kijken of er een 2/3 meerderheid te vinden is voor een correctief referendum, zonder geldigheidsdrempel. Tot die tijd, vandaag gewoon stemmen. Ik stem ja. Voor de duidelijkheid en ik heb mijn eigen afweging gemaakt.

Oekraïne

Op 6 april gaan we naar de stembus. Niet voor de Tweede kamer maar om een oordeel te geven over het associatieverdrag dat de EU met Oekraïne wil sluiten. Een verdrag dat al door alle leden van de EU en het Nederlandse parlement is goedgekeurd. Maar Nederland heeft een mogelijkheid voor een referendum en daarvan heeft Tierry Baudet gebruik gemaakt. Hij nam het initiatief om een nee tegen het associatieverdrag te krijgen. Waarom? Hij legde het uit in Buitenhof vandaag. Ten eerste is hij tegen de EU omdat hij er van overtuigd is dat de landen in Europa te verschillend zijn om een munt te hebben en gezamenlijk beleid te ontwikkelen. Dat mag hij vinden. Hij zegt ik ben niet tegen samenwerking maar wel tegen de EU. Samenwerken kan ook zonder EU dus. Dat zal, maar dan vraag ik me af hoe hij ziet dat al die landen individueel het hoofd moeten bieden aan de uitdagingen waarvoor ieder van die landen gesteld is. Gesloten grenzen, leiden nu al tot duizenden vluchtelingen, vrouwen en kinderen die in Griekenland stranden. Wij sturen een vliegtuig met hulpgoederen, maar verder keren we ons af.

Terug naar Oekraïne. Tijdens het gesprek in Buitenhof kreeg Baudet de kans om het uit te leggen. De EU, zo zei hij, heeft het verdrag gebruikt om Oekraïne te destabiliseren. Tweespalt te zaaien in het land en chaos te laten ontstaan. Als de EU dat niet gedaan had, zo zei hij, dan was er in het oosten van het land geen oorlog geweest. De Krim was niet door Rusland ingenomen. En dan was ook MH17 niet uit de lucht geschoten, denk ik dan. Die chaos is dan vervolgens de aanleiding voor de regering van Oekraïne om alsnog het associatieverdrag met de EU te tekenen. Het was dus een Poetin-achtig plan van de EU om Oekraïne in te palmen.

Wie gelooft dit? Erdogan zaait onrust om de roep om een krachtige leider te versterken. Poetin doet het met het onrust stoken in Oost Oekraïne. Maar de EU? Dat is complot denken van het hoogste niveau, en helaas werd het niet tegengesproken aan de tafel.

In deze discussie, die overigens ontspoorde door gehakketak over filosofen en de Europese waarden, ging het nauwelijks over de redenen om voor het verdrag te zijn. Ik ga op 6 april gewoon voor het verdrag stemmen. Ten eerste omdat het een handelsverdrag is, zoals we ook met bv Turkije en Israël en veel andere landen hebben. Niks mis mee. Ten tweede omdat Oekraïne, de regering en een groot deel van de bevolking, het verdrag met de EU willen. Ten derde omdat samenwerken, ook al is het land corrupt, altijd beter is dan hen uitsluiten. Samen werken betekent een kans voor betere mensenrechten, bestrijden van corruptie. Ten vierde wil ik wel solidair zijn met de mensen in Oekraïne die van corruptie af willen en gewoon land willen worden. Daarom is het des te verrassender dat de SP tegen het verdrag is. Ik dacht dat de partij van de internationale solidariteit was.

Ik probeer te begrijpen waarom nationalisten zoals Wilders en dus ook Baudet, denken dat je terugtrekken achter je grenzen, het besta antwoord is op de globaliserende wereld. Ik kom er niet achter. Nog niet.

Niet bang voor asielzoekers

Als je, zoals ik, elke dag het nieuws volgt krijg je soms het gevoel of Nederland op instorten staat. De gezondheidszorg wordt ‘afgebroken’, het land wordt ‘overspoeld’ door vluchtelingen die steeds vaker als ‘gelukszoekers’ worden afgeschilderd en een ‘bedreiging’ vormen voor ‘onze’ economie. Dan is er nog van alles mis met het onderwijs. Het passend onderwijs is ‘mislukt’ en er zitten ‘duizenden’ kinderen thuis. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Waarom vluchten wij niet?

Maar als ik door de stad loop en op een zaterdagmiddag duizenden mensen met volle tassen zie lopen en daarna een terrasjes pikken in de najaarszon, dan krijg ik een heel ander gevoel. In het debat over de ‘vluchtelingencrisis’ mag dat nauwelijks gemeld worden, behalve misschien in DWDD.

Ik sluit mijn ogen niet voor de noodzaak kritisch te kijken naar de manier waarop we omgaan met vluchtelingen en ook niet dat het een belasting voor de samenleving is. Er moet immers van alles geregeld worden, er zijn huizen nodig, kinderen en jongeren moeten naar school en er moet werk komen.

Gelukkig hoor ik af en toe politici die het aandurven om te zeggen dat we snel werk moeten maken van integratie. Kijken of nieuwkomers kunnen werken en zo niet meer afhankelijk zijn van de overheid. Het is een illusie om te denken dat de Syrische vluchtelingen snel weer terugkeren. Wie dat zegt houdt je voor de gek. Alle politici in Den Haag weten dat het onzin is. Toch menen politici als Zijlstra dat het marginaliseren van nieuwkomers de beste manier is om te voorkomen dat er meer mensen naar Nederland komen. Impliciet zegt hij dus, het zijn gelukszoeker en we marginaliseren jou om anderen af te schrikken. Hij wil de mensen die hier nu zijn ‘sober’ opvangen. Als we dat doen kunnen dezelfde politici over een paar jaar zeggen dat de vluchtelingen niet geïntegreerd zijn en leven van uitkeringen. Twee keer zetels erbij in de peilingen. Wat wil je als je niet mag werken, jaren in een procedure wordt gehouden en niet mag werken en de inburgering zelf moet betalen van een gekorte bijstandsuitkering.

Wat mij betreft moeten de kinderen zo snel mogelijk naar school, de studenten naar hogeschool of universiteit om hun in Syrië begonnen studie af te maken. Geen belemmeringen daarbij. In kaart brengen wat mensen kunnen en ze daar laten wonen waar werk is dat past bij hun vaardigheden. Zo snel mogelijk aan de slag, er zijn meer dan 100.000 moeilijk vervulbare vacatures in dit land, waar geen werkeloze Nederlander voor te vinden is.

En zet de achterdeur open. Geef mensen de kans om als ze een status hebben en na verloop van tijd willen kijken of het in hun land (niet per se Syrië) weer veilig genoeg is terug te gaan. En als het toch niet lukt ze weer terug mogen komen. Dat bevordert mobiliteit en flexibiliteit. Laten we niet zo bang zijn voor nieuwkomers. We hebben het in Nederland al eeuwen gehad, en we zijn er nooit slechter van gehad. Als we mensen maar de kans en de ruimte geven. Vertrouw op de eigen kracht van mensen.