Investeren in terugdringen schooluitval loont!

Te veel jongeren gaan zonder diploma op zak de arbeidsmarkt op. Zeker in tijden van crisis is het voor deze groep vrijwel onmogelijk om werk te krijgen. Mét diploma is het vinden van een baan al lastig, zonder ben je vrijwel kansloos.

Ook het vinden van een stage- of leerwerkplek kost steeds meer moeite. Nog een gevolg van de economische crisis waardoor het voor jongeren moeilijker is om kennis te maken met werkgevers en hun kansen om te arbeidsmarkt te vergroten.

Maar het is niet alleen in het belang van de jongeren zelf om hun opleiding af te maken of een stageplek te bemachtigen. Bedrijven in verschillende sectoren staan te springen om goed opgeleide arbeidskrachten. Zonder die werknemers kunnen zij niet optimaal gebruik maken van de kansen die er liggen in een toch al moeilijke markt.

Dat vraagt om actie. Deze week tekenden we daarom een convenant waarin gemeente, onderwijs en bedrijven in de technische sector, met elkaar afspreken om 100 extra leerwerkplekken te creëren en vijftig extra stageplaatsen. Een mooi resultaat dat in een paar weken tot stand kwam. De gemeente investeert een ton en faciliteert zo onderwijs en bedrijven om dit voor elkaar te krijgen.

Die investering levert veel op. Bedrijven kunnen zo hun werknemers van de toekomst opleiden, terwijl jongeren hun opleiding afmaken en via een stageplek in contact komen met potentiële werkgevers. Gezamenlijk promoten we ook nog dat jongeren meer kiezen voor een opleiding in de techniek. Want daar ligt in de toekomst veel werk, dat nog goed betaalt ook.

Zo dragen bedrijven, onderwijs en gemeente samen bij aan het voorkomen van schooluitval onder jongeren én een sterkere (regionale) economie. Een mooi resultaat dat mij deze week bij de ondertekening van het convenant veel energie gaf. Fijn om zo aan de vakantie te beginnen.

 

Werkbezoeken

Ik verheug me altijd op werkbezoeken in het onderwijs. Vorige week bracht ik een bezoek aan de openbare Jenaplanschool voor vo, Stedelijke Scholengemeenschap Nijmegen, SSgN. Midden in de wijk Hazenkamp, omringd door nog een aantal scholen voor basisonderwijs en een school voor speciaal onderwijs. Ook vlak bij de Goffert en het stadion. De school is cultuur profielschool en werkt samen met NEC. Talentvolle voetballertjes volgen hier hun voortgezet onderwijs en trainen in de Goffert.

Al snel gaat het gesprek met de schoolleiding over alle ontwikkelingen in het onderwijs. Zo neemt in Nijmegen, net als elders in het land, het aantal leerlingen in het vo geleidelijk af. Met name de animo voor het vmbo, vooral in de richtingen basis en kader, neemt af. Dat betekent dat opleidingen die dure faciliteiten gebruiken, zoals de richting techniek, met minder locaties toe kunnen. Maar welke moeten dan gesloten worden? En als je samenvoegt, welke dan, en blijft er voor ouders en kinderen dan nog wel voldoende keuzemogelijkheid?

Vmbo-t (de oude mavo) past op deze school prima in het systeem. Omdat het een jenaplanschool is zitten leerlingen van verschillende niveaus bij elkaar in de klas en leren daardoor van elkaar. Een logische combinatie hier dus van de verschillende schooltypen. In de gesprekken blijkt ook dat ouders en leerlingen voor hun onderwijs carrière vooral naar havo en vwo kijken. Vmbo krijgt nog steeds het stempel dat je daar weg moet blijven als het enigszins kan. De druk van ouders is soms erg groot om een ander dan een vmbo-advies te krijgen. Jammer, omdat het voor veel jongeren een betere weg naar de arbeidsmarkt zou zijn.

Van een rondleiding door de school komt het niet meer, maar een gesprek met leerlingen hoort bij elk werkbezoek. We zitten om de tafel in de kamer van de rector met leerlingen uit alle leerjaren. Een eerstejaars die bij NEC traint, is lovend over de begeleiding die hij krijgt. Een leerling uit het vwo volgt al regelmatig lessen op de universiteit en wil kunstmatige intelligentie gaan studeren volgend jaar. Twee meiden spelen gitaar en in een eigen band, en hebben veel aan het feit dat de shool cultuurprofielschool is. Mooie gesprekken met zelfbewuste jongeren die weten wat ze wel en niet willen.

Steeds weer valt het me op bij deze schoolbezoeken, hoe gemotiveerd docenten en leerlingen zijn. Goed om te ervaren, als tegenwicht tegen de vaak negatieve berichten in de media. Net deze week horen we ook dat twee vo-scholen het predikaat excellent hebben gekregen. Daar mogen deze scholen trots op zijn, maar de rest van de stad mag daar ook heel blij mee zijn. Goed basis- en middelbaar onderwijs, hooggewaardeerd hoger onderwijs en sterke beroepsopleidingen vormen tenslotte de basis voor een innovatief en economisch gezond Nijmegen. Dat alles staat nu onder druk door de crisis, maar alleen met goede opleidingen én gemotiveerde docenten en leerlingen kunnen we de neerwaartse spiraal ombuigen.

Bezoek uit China

Regelmatig word ik gevraagd groepen studenten te ontvangen op het stadhuis. Diverse scholen voor voortgezet onderwijs hebben uitwisselingsprogramma’s met scholen in het buitenland. In augustus ontving ik voor de derde keer scholieren uit Japan. Deze week was er een groepje scholieren uit China op bezoek. Ze waren op bezoek bij leerlingen van het Kandinsky College. Ik kon ze ontvangen in onze prachtige trêveszaal. De zaal waar we elke dinsdag onze collegevergaderingen hebben. Een zaal ook met veel geschiedenis. De tapijten aan de muur dateren uit de 17e eeuw, en werden aangeschaft bij gelegenheid van de onderhandelingen over de vrede van Nijmegen.

De Chinese leerlingen en hun Nederlandse leeftijdsgenoten, waren zichtbaar onder de indruk. Gelukkig werden ze niet zo door de situatie bevangen, dat er geen prettig gesprek volgde. De Chinese leerlingen waren nog maar een dag in Nederland, en moesten nog zichtbaar wennen. Hun Engels was beperkt, en mijn Chinees komt niet verder dan een stuk of twee woorden, maar met behulp van de tolken lukte het toch om een beeld te krijgen van hun indrukken.

Ook de Nederlandse leerlingen, die allemaal al in China geweest waren, vertelden over hun ervaringen in China. Zonder uitzondering waren ze enthousiast, en wie zou dat niet zijn. Als je op die leeftijd de kans krijgt zo’n reis te maken.

Ik vind het bijzonder en belangrijk dat dit soort internationale uitwisselingen plaatsvinden. De wereld wordt steeds groter door de internationalisering van de handel en politiek. Tegelijkertijd wordt die wereld ook steeds kleiner door bijvoorbeeld social media en het gemak waarmee je over de wereld kunt reizen. Kinderen worden daardoor haast vanzelf steeds meer wereldburgers. Uitwisseling met scholieren uit andere landen is daarom belangrijk. Door al op jonge leeftijd kennis te maken met andere culturen en gewoonten wordt het later makkelijker om je weg te vinden in die grote (kleine) wereld.

Door de leerlingen van het Kandinsky College uit te dagen Chinees te volgen, worden ze bovendien door de school uitgedaagd het maximale uit zichzelf te halen. Hun directeur geeft overigens het goede voorbeeld, zij spreekt de taal al. Hoewel ik dus niet kon controleren hoe goed. Een van de leerlingen vertelde dat hij eigenlijk niet bewust gekozen had voor Chinees, maar niks anders wist. Nu hij in China is geweest, heeft hij besloten Chinees te gaan studeren. Dat is goed voor hem, en als meer leerlingen volgen, heeft Nederland daar misschien ook nog iets aan. China is tenslotte ‘booming’.

Onderwijs moet leerlingen uitdagen en er zijn meerdere scholen die leerlingen lessen en projecten bieden die leerlingen motiveren het beste uit zichzelf te halen. Dat is de taak van het onderwijs en ik hoop dat meer scholen het belang van dit soort projecten ziet. Ik ondersteun dat van harte en ontvang graag uitwisselingsstudenten om te luisteren naar hun vaak verrassende kijk op elkaar én onze stad.

Dag van de techniek

De werkweek van een wethouder eindigt zelden op vrijdagmiddag om 17.00 uur. Afgelopen vrijdag waren we op dat tijdstip nog op bezoek bij onze nieuwe burgemeester, Hubert Bruls, in Venlo. Het kabinet droeg hem die ochtend voor benoeming voor en dat is het moment waarop we zeker weten dat hij de opvolger is van Thom de Graaf. Een prettige kennismaking en aangezien Hubert een Nijmeegs verleden heeft, tevens een hernieuwde kennismaking voor een aantal leden in het gezelschap.

Om tien uur zaterdagochtend ben ik te gast op het Technovium, het prachtige nieuwe gebouw van het ROC, tegenover station Heyendaal. Overal in het om het gebouw bruist het van de techniek. Ik mag de Dag van de Techniek openen. Het is de afsluiting van een week waarin honderden leerlingen van basisscholen in Nijmegen een bezoek aan het gebouw brachten om kennis te maken met de rol die techniek overal in de samenleving speelt, en dat techniek uitstekende mogelijkheden biedt voor een mooie beroepscarrière.

Als openingshandeling moet ik proberen een vis, gevuld met helium, naar een streng ballonnen te sturen en met de naald in de neus een ballon kapot te prikken. Geen eenvoudige taak, maar wel erg leuk om met zo’n afstandsbediening die vis door de ruimte te laten zweven. De ballonnen blijven heel.

In het gebouw zijn overal activiteiten waar kinderen vaak met de tong uit de mond bezig zijn te solderen, draadjes met elkaar verbinden om lampjes te laten branden, of bezig zijn met het programmeren van robots. Ik ben onder de indruk van leerlingen van het Technasium Mundial die mij met groot enthousiasme uitleggen hoe ze robots programmeren om gecompliceerde opdrachten te doen. Opdrachten die niet zomaar uit de lucht gegrepen zijn, maar ook aansluiten bij wat er in de stad gebeurt. Zo ligt er een opgave om een voetgangersbrug te ontwerpen die de stad met de Ooij verbindt. Ik heb het resultaat van de leerlingen nog niet gezien, maar ik weet dat er op het stadhuis ook aan gewerkt wordt. Wellicht overbodig?

Het is goed te zien hoe hier onderwijs en bedrijfsleven de handen ineen slaan om jonge mensen kennis te laten maken met techniek. Helaas zien we ook dit jaar weer een terugloop in het aantal aanmeldingen voor de technische opleidingen in het vmbo. Dat is zorglijk omdat er juist zoveel vraag is naar jonge mensen in die sector. Er is opnieuw een impuls nodig om het belang van de technische opleidingen onder de aandacht van jongeren en volwassenen te brengen. Tijdens mijn rondgang langs de vele stands praat ik hierover met de initiatiefnemers. We spreken af door te praten over de manier waarop we vanuit de gemeente de samenwerking onderwijs en bedrijfsleven kunnen ondersteunen.

Cultuur, mobiliteit en onderwijs

Als ik vertel dat ik de portefeuilles cultuur, mobiliteit en onderwijs beheer, zie ik vaak gefronste wenkbrouwen. Ik krijg dan vaak de vraag wat die onderwerpen met elkaar te maken hebben. Kennelijk bestaat het beeld dat een wethouder zich, net als een minister met slechts één onderwerp bezig houdt. Toch zitten er heel wat verbanden in mijn portefeuille.

Donderdagochtend ben ik bijvoorbeeld om acht uur op het, nog in aanbouw zijnde nieuwe station Arnhem Centraal. Op uitnodiging van NS, die daar een Try Out festival organiseert. In de passage speelt een strijkkwartet, even verderop is een tijdelijke ontvangstruimte waar koffie, croissants en broodjes klaarstaan. Samen vormt dit geheel een radiostudio van Radio 4, waar Margriet Vromans, tussen de klassieke muziek door, actuele berichten voorleest.

Klassieke muziek op het station. Na Eindhoven en Amersfoort is dit het derde station dat NS aandoet met dit festival. Een prachtige manier om twee dagen lang een groot publiek kennis te laten maken met cultuur en daarmee het station als plek van ontmoeting te markeren. Fantastisch om hier Lavinia Meijer prachtige stukken van Philip Glass te horen spelen op haar harp.

De verbinding tussen tussen mijn verschillende portefeuilles komt nog beter tot uitdrukking in de mogelijkheid voor scholen om met de reguliere bus van Breng culturele instellingen te bezoeken. Het tarief dat ze rekenen is € 15,00 voor 30 leerlingen en een aantal volwassen begeleiders. Een prachtige manier om het openbaar vervoer onder de aandacht van kinderen te brengen. Het maakt het voor scholen mogelijk om tegen lage kosten met een klas kinderen naar het museum te gaan of een mooie voorstelling in de schouwburg te bezoeken. Onderwijs, cultuur en mobiliteit komen zo prachtig samen.

NS heeft met het Try Out Festival een mooi product ontwikkeld. ik kan het natuurlijk niet laten om de verantwoordelijke medewerker van NS te vragen ook Nijmegen op het lijstje te zetten voor volgend jaar. Ik zie het al voor me; De Staat op het perron bij spoor 3, Janine Janssen in de hal bij Spoor 1 en Ramsi Nasr die bij de kiosk gedichten leest.

.