Archief van de categorie ‘Onderwijs’

Cultuur, mobiliteit en onderwijs

zaterdag 8 oktober 2011

Als ik vertel dat ik de portefeuilles cultuur, mobiliteit en onderwijs beheer, zie ik vaak gefronste wenkbrouwen. Ik krijg dan vaak de vraag wat die onderwerpen met elkaar te maken hebben. Kennelijk bestaat het beeld dat een wethouder zich, net als een minister met slechts één onderwerp bezig houdt. Toch zitten er heel wat verbanden in mijn portefeuille.

Donderdagochtend ben ik bijvoorbeeld om acht uur op het, nog in aanbouw zijnde nieuwe station Arnhem Centraal. Op uitnodiging van NS, die daar een Try Out festival organiseert. In de passage speelt een strijkkwartet, even verderop is een tijdelijke ontvangstruimte waar koffie, croissants en broodjes klaarstaan. Samen vormt dit geheel een radiostudio van Radio 4, waar Margriet Vromans, tussen de klassieke muziek door, actuele berichten voorleest.

Klassieke muziek op het station. Na Eindhoven en Amersfoort is dit het derde station dat NS aandoet met dit festival. Een prachtige manier om twee dagen lang een groot publiek kennis te laten maken met cultuur en daarmee het station als plek van ontmoeting te markeren. Fantastisch om hier Lavinia Meijer prachtige stukken van Philip Glass te horen spelen op haar harp.

De verbinding tussen tussen mijn verschillende portefeuilles komt nog beter tot uitdrukking in de mogelijkheid voor scholen om met de reguliere bus van Breng culturele instellingen te bezoeken. Het tarief dat ze rekenen is € 15,00 voor 30 leerlingen en een aantal volwassen begeleiders. Een prachtige manier om het openbaar vervoer onder de aandacht van kinderen te brengen. Het maakt het voor scholen mogelijk om tegen lage kosten met een klas kinderen naar het museum te gaan of een mooie voorstelling in de schouwburg te bezoeken. Onderwijs, cultuur en mobiliteit komen zo prachtig samen.

NS heeft met het Try Out Festival een mooi product ontwikkeld. ik kan het natuurlijk niet laten om de verantwoordelijke medewerker van NS te vragen ook Nijmegen op het lijstje te zetten voor volgend jaar. Ik zie het al voor me; De Staat op het perron bij spoor 3, Janine Janssen in de hal bij Spoor 1 en Ramsi Nasr die bij de kiosk gedichten leest.

.


School ’s Cool en Future Click

donderdag 28 april 2011

De dag begint met een werkbezoek aan School’s Cool. In het Bedrijvencentrum Groenestraat krijg ik een presentatie en volgt een gesprek met de coördinator, het bestuur en enkele mentoren. School ’s Cool begon zes jaar geleden in Nijmegen met de begeleiding van kwetsbare kinderen in groep acht van de basisschool. De overstap van basisschool naar voortgezet onderwijs is groot, en voor sommige kinderen te groot. De begeleiding is er op gericht deze kwetsbare leerlingen te begeleiden bij de overgang naar het voortgezet onderwijs. Volwassenen begeleiden deze leerlingen een uur per week thuis met hun huiswerk.

Het project, dat ook in andere gemeenten in Nederland loopt, bereikt in Nijmegen 110 leerlingen. En dit jaar zijn er 70 aanmeldingen en maar 40 plaatsen. De discussie gaat al snel over wie er nou eigenlijk verantwoordelijk is voor deze vorm van begeleiding. Moet niet de school zelf zorgen voor dit soort begeleiding van leerlingen? Het is een goede vorm van preventie zodat voorkomen kan worden dat leerlingen veel duurdere vormen van hulp en begeleiding nodig hebben, zoals bijvoorbeeld het FlexCollege.

Dit jaar is een vervolgproject gestart onder de naam Future Click , om ook leerlingen van 14-16 jaar via een coachtraject begeleiding te geven zodat er uit komt wat er in zit. Een vervolg dat de gemeente met een startsubsidie ondersteunt. Ik ben onder de indruk van de motivatie van de mensen aan tafel. De mentoren die hun levenservaring vrijwillig in hun mentoraat beschikbaar stellen en daardoor een goed rolmodel voor de leerlingen zijn.

Op de terugweg naar het stadhuis vraag ik me af hoe dit project (met een begroting van twee ton) gefinancierd kan worden. Hoe kunnen we deze vorm van, relatief goedkope leerlingenzorg, integraal onderdeel laten zijn van de zorgstructuur voor leerlingen in het basis- en het voortgezet onderwijs? Daarvoor zou niet alleen de gemeente (financieel) verantwoordelijk moeten zijn, maar ook de scholen zelf. Ik neem mij voor dit binnenkort in het reguliere overleg dat we met de schoolbesturen hebben in te brengen.

Peuterspeelzalen in verandering

woensdag 6 april 2011

Een belangrijk onderwerp waar ik het laatste half jaar veel mee bezig ben is de voorschoolse educatie zoals het zo mooi heet. Eigenlijk gaat het om de manier waarop we in de toekomst de peuterspeelzalen en de kinderopvang in Nijmegen regelen. Deze week heb ik twee werkbezoeken aan kinderopvang locaties en een peuterspeelzaal.

Maandagochtend om negen uur schuiven we aan in de Notendop, een peuterspeelzaal van KION in Neerbosch Oost. 14 peuters zitten in een kringetje om de twee ‘juffen’ die een verhaal vertellen over muis die een nieuw huis zoekt, omdat de appel die hij gevonden heeft er niet in past. Alle dieren uit het verhaal liggen op een tafel en worden er bij gehaald als ze in het verhaal aan de orde komen. De peuter kennen het verhaal natuurlijk al lang, maar kinderen houden van herhaling en hier is het heel zinvol voor het leren van de taal.

Het gesprek dat we na het bezoek aan de groep met ouders van diverse peuterspeelzalen hebben is zeer informatief. Wat opvalt is dat ouders kinderen een deel willen onderbrengen in een peuterspeelzaal maar ze vooral ook veel tijd thuis willen hebben. De peuterspeelzaal is belangrijk, zo geven ze allemaal aan om de ontwikkeling van het kind te stimuleren en het goed voor te bereiden op de basisschool.

Nu gaan we de komende jaren de peuterspeelzalen in de huidige vorm niet meer subsidiëren. We willen naar een vorm van kinderopvang toe waarbinnen de pedagogische en didactische verworvenheden van het peuterspeelzaalwerk gewaarborgd zijn. Bovendien willen we de de kinderopvang voor alle kinderen toegankelijk houden. Dat is een grote verandering ten opzichte van het verleden, waarin de gemeente alle peuterspeelzalen, via KION subsidieerde.

Binnenkort stuur ik een startnotitie naar de gemeenteraad waarmee we de discussie met alle aanbieders van kinderopvang en het onderwijs gaan starten. Er zijn nog veel vragen te beantwoorden, voor we de definitieve, nieuwe kinderopvang in Nijmegen hebben gerealiseerd.

Midden in het gesprek met de ouders word ik gebeld door de burgemeester. Of ik onmiddellijk naar het stadhuis wil komen voor een extra collegevergadering. Noodzakelijk vanwege het plotselinge aftreden van Floris Tas, mijn collega wethouder. Aangeslagen meld ik aan het groepje ouders dat ik helaas terug moet naar het stadhuis. Onderweg naar het stadhuis vraag ik me af hoe ik Floris zal aantreffen. Ik heb waardering voor zijn keuze. Het is makkelijker om te zeggen dat je wel wethouder wilt worden, maar een stuk moeilijker om er voor het eind mee te stoppen. Veel respect voor zijn keuze.

Politiek gaat voor en dat vergeet je ook wel eens als je op werkbezoek bent.

Vliegende start

zaterdag 15 januari 2011

2011 begint met de nieuwjaarsreceptie van de gemeente in de Vereeniging. De receptie maakt mooi duidelijk wat voor bijzondere dingen er op onderwijsgebied gebeuren in Nijmegen. Zo wordt Mia Schoffelen, initiatiefnemer van het prachtige vrijwilligersproject School’s Cool uitgeroepen tot Nijmegenaar van het jaar 2010. School’s Cool is een mentororganisatie die kwetsbare leerlingen begeleidt en ondersteunt bij de overgang van basisschool naar het voortgezet onderwijs. School’s Cool begon vijf jaar geleden met twintig kinderen. Dankzij de inzet van Mia Schoffelen is in 2010 de 100ste mentor actief geworden. Deze vrijwillige mentoren begeleiden wekelijks zo’n honderd risicoleerlingen, en leveren zo een grote bijdrage aan het voorkomen schooluitval en het vergroten van onderwijskansen van de leerlingen.

Maar School´s Cool is niet het enige onderwijsproject waarmee de bezoekers van de nieuwjaarsreceptie kennis maken. Ook het ROC Nijmegen is goed vertegenwoordig met de leerlingen van de Willem Nijholt Academie. Deze leerlingen volgen een speciale opleiding voor een beroeps-carrière in het theatervak, en laten een volle zaal zien wat ze waard zijn.

De volgende dag begint het normale werkpatroon zijn plaats weer in te nemen. De eerste college-vergadering staat nog in het teken van het opstarten maar al snel gaat het weer over wezenlijke ontwikkelingen in de stad. We zijn ons er als college van bewust dat we de komende maanden steeds meer zicht krijgen op de effecten van het nieuwe Rijksbeleid op de financiële situatie van de gemeente en welke gevolgen dat heeft voor onze ambities.

De eerste week is er ook tijd voor een interview door drie leerlingen van de groenschool Helicon. Ze zijn op school bezig met een project over homoseksualiteit en willen iemand met ervaring en in een verantwoordelijke positie daarover interviewen.

Ze zijn met z’n drieën. Een beetje schuchter komen ze mijn kamer binnen. 13 en 14 jaar zijn ze. De vragen hebben ze keurig voorbereid en op een keurig opgevouwen briefje geschreven. Eén zal het verslag maken en de andere twee stellen om en om de vragen. Het zijn de gebruikelijke vragen over of ik weleens gepest ben, wanneer ik ‘uit de kast kwam’, of ik het aan mijn moeder heb verteld etcetera. In het begin wordt elk antwoord dat ik geef gevolgd door een volgende vraag en ontstaat er nauwelijks een gesprek. Gelukkig verandert dat na een half uurtje als ze zich meer op hun gemak voelen en merken dat ze mij echt alles kunnen vragen.

Het valt me op dat deze kinderen signaleren dat de intolerantie in hun omgeving toeneemt. Het is daarom heel goed dat hun school dit project organiseert, en dat ze in dit project kennismaken met volwassenen die niet geheimzinnig doen over hun seksuele voorkeur. In Nijmegen draait om die reden ook al jaren een voorlichtingsproject voor het voortgezet onderwijs. Zo’n project willen we ook voor de bovenhouw van het basisonderwijs en op het ROC. COC en GGD zijn met de ontwikkeling bezig en ik hoop nog dit jaar de plannen door de raad te krijgen.

Het gesprek met deze jongeren was daarom weer heel leerzaam, want het illustreerde uitstekend waarom voorlichting over dit onderwerp in het basis en in het voortgezet onderwijs zo belangrijk is.

Playing for success

dinsdag 14 december 2010

Tegen zes uur rijd ik op zaterdagavond richting het stadion van NEC. Hoewel NEC vanavond thuis tegen Willem II speelt, is dat niet het doel. In de persruimte wordt vanavond een overeenkomst getekend door de schoolbesturen voor primair en voortgezet onderwijs en NEC. Ze gaan het project ‘Playing for succes’ uitvoeren.

Dit concept dat is overgewaaid uit Engeland richt zich op kinderen in de leeftijd van 8 tot 14 jaar die op school minder presteren dan ze zouden kunnen. Gedurende 10 weken krijgen ze een keer per week 2,5 uur begeleiding in het stadion van NEC. Ze krijgen in groepjes van maximaal 15 kinderen huiswerkbegeleiding maar maken ook kennis met de profs van NEC. Het voetbalstadion, de sport en de professionele omgeving hebben een positieve invloed op de prestaties van de leerlingen. Het project pas ook mooi in een groot aantal activiteiten die NEC doet voor en met de stad onder het motto, ‘Wij staan voor de wijk’.

In het stadion is het al een drukte van belang. Op de bar staat een schaal broodjes. Overal supporters begeleiders, televisie-camera’s. Het eerste publiek zoekt ook al een plekje op de tribune. In de persruimte ontmoet ik de vertegenwoordigers van de schoolbesturen, NEC-directeur Jacco Swart, en de begeleiders van de leerlingen.

Voor de perstafel staat een groot bord waarop alle betrokkenen hun handtekening zetten. Naast NEC en de schoolbesturen zijn dat ook de Hogeschool Arnhem Nijmegen, ROC Nijmegen en de stichting Wij staan voor de wijk. Ook de gemeente draagt Playing for succes een warm hart toe. Alle aanwezigen zijn het erover eens dat het goed is dat dit veelbelovende concept ook bij andere profclubs in Nederland wordt opgezet. De komende drie jaar zullen veel jongeren inspiratie uit deze omgeving halen en ook meer uit zichzelf.

Er worden foto’s gemaakt en de camera van Nijmegen 1 legt alles vast. De broodjes staan onaangeroerd op de bar. Voor iedereen die voor de wedstrijd blijft, is er een diner boven in het stadion. Ik neem afscheid om thuis te gaan eten en een afspraak gestand te doen die al weken geleden gemaakt werd. Dat gaat nu voor. Al had ik natuurlijk NEC wel met 3-1 willen zien winnnen.