Parkeren in Nijmegen

Het jaar begint goed. Plezierige jaarwisseling en nog een weekje vrij. Tenminste dat verwacht ik als de klok twaalf slaat en 2012 begint. De werkelijkheid is anders. In december was het nog gelukt alle nieuwe parkeerautomaten te plaatsen en, naar ik aannam, ook in bedrijf te hebben. De datum van 1 januari was cruciaal omdat op die datum het ‘nieuwe pinnen’ is ingegaan. De pinpas met de magneetstrip werkt dan niet meer en de nieuwe automaten moeten dan werken.

De automaten zijn ook het neusje van de zalm qua duurzaamheid. Ze werken helemaal op zonne-energie, en hoeven dus niet gekoppeld te worden aan het elektriciteitsnet. De accu in de apparaten is ook groot genoeg om ze een aantal weken zonder energie te laten functioneren.

Dat klinkt allemaal mooi, en dat zou het ook zijn, ware het niet dat door een storing in de software er al snel signalen komen dat sommige automaten niet naar behoren werken. In de loop van de week wordt het probleem niet minder, maar eerder groter.

Extra specialisten uit Frankrijk, waar de meters vandaan komen, en vele monteurs van de leverancier zijn dag en nacht aan het werk op de problemen op te sporen en te verhelpen. Op vrijdag 6 januari zijn de storingen zo groot dat het niet verantwoord is om parkeergelden te heffen, en besluiten we om het parkeren in Nijmegen, buiten de garages, voorlopig gratis te maken. Binnen de kortste keren hangen alle media aan de lijn. Sommige media interpreteren onze oproep aan personeel van de winkels in de binnenstad om nu niet opeens met de auto naar stad te komen, en het advies om op de (ook gratis) P+R Waalsprinter te parkeren, wel erg ruim. Zo zouden we mensen afraden om dat weekend naar Nijmegen te komen omdat we vanwege de enorme toeloop van gratis parkeerders een verkeerschaos zouden verwachten. Jammer dat ze dit menen te moeten melden. Gelukkig valt het in de praktijk met de chaos wel mee. De garages (waar je gewoon moet betalen) lopen goed vol en de winkeliers hebben het drukker dan normaal tijdens het eerste weekend na de kerstvakantie.

Ondertussen maken de medewerkers van ons parkeerbedrijf en de leverancier van de automaten overuren om de problemen met de automaten zo snel mogelijk te verhelpen. Geleidelijk worden de berichten over de voortgang gunstiger en lijkt het er op dat het tweede weekend van januari de automaten voor het merendeel naar behoren functioneren. Vrijdagmiddag kunnen we daarom het besluit nemen dat vanaf zaterdag 14 januari weer gewoon betaald moet worden. Wel zullen we coulant omgaan met mensen die geparkeerd staan bij een automaat die nog niet is gerepareerd.

Inmiddels zijn we ruim twee weken verder en zijn de grootste problemen verholpen. De leverancier moet nog steeds een aantal automaten repareren, maar de meeste apparaten werken nu naar behoren. Wel worden er de komende tijd nog een aantal kleinere zaken verbeterd. Zo kan onder andere de bediening van de aanraakschermen een stuk eenvoudiger. Waar mensen ook aan moeten wennen is het invoeren van het kenteken van de auto. Het invoeren van je kenteken is op termijn makkelijker voor zowel de parkeerder als de mensen van Toezicht. Je hoeft straks als parkeerder namelijk geen parkeerticket meer in je auto te leggen als je bij de automaat hebt betaald. Je kenteken staat namelijk tijdelijk (voor de duur dat je hebt betaald) en ivm de privacy ook gecodeerd aangemeld in de database van Toezicht. Tegelijkertijd kan Burau Toezicht met een nieuw scanapparaat straks veel sneller en makkelijker controleren of elke automobilist parkeergeld heeft betaald.

Hetzelfde principe hanteren we overigens al met gsm-parkeren. Het mooie daarvan is dat je ook nog eens achteraf en per minuut betaalt. Realtime dus. We gaan dit de komende maanden flink promoten.

Parkeren en emoties

Volgens mij heeft iedereen net zoveel verstand van parkeren als van voetbal. Of andersom, maar misschien maakt dat niet uit. Toen we onlangs met een publieke discussie startten over een nieuwe parkeervisie voor de stad, stroomden de reacties binnen. In een aantal reacties lees je terug dat mensen denken dat het parkeerbeleid een melkkoe is voor de gemeente, en dat we het liefst in elke wijk betaald parkeren invoeren.

Ook vinden veel mensen dat de gemeente moet zorgen voor voldoende gratis parkeerplaatsen zodat iedereen zijn ‘heilige koe’ voor de deur kan parkeren, ook in het centrum.

Dat uitbreiden van het betaald parkeergebied geld kost lijkt niemand te beseffen. We moeten immers in een steeds groter gebied handhaven, anders heeft invoeren van betaald parkeren geen zin.

Wat sommige mensen ook wel eens vergeten, is dat we alleen betaald parkeren invoeren als uit een enquête onder wijkbewoners een meerderheid van de respondenten voorstander blijkt te zijn. Opvallend is dat een jaar na invoering (dit is meestal het moment dat we evalueren) de tevredenheid zo hoog is bij iedereen, dat we dan bezorgde mailtjes krijgen van mensen die bang zijn dat we het terugdraaien.

Het lijkt er vooral op dat mensen verandering lastig vinden en daarom vooraf alle moeite doen om verandering te voorkomen. Meestal ebt de emotie weg als blijkt dat de verandering omslaat in gewenning.

Er komen zeker nog een paar stevige debatten aan wanneer we de komende maand niet alleen met onze parkeervisie naar buiten komen, maar ook met de parkeerbalans (overzicht van beschikbare parkeerplaatsen en vraag) en de nieuwe nota parkeernormen. Die laatste nota gaat over de hoeveelheid parkeerplaatsen die we als norm stellen bij renovatie en nieuwbouw. Het wordt een interessante maand.

Roerige tijden

Het is weer woensdagavond en raadsvergadering. In de hal van het stadhuis bivakkeren protesterende stadgenoten aangevuld met de activisten en idealisten van het Occupy-kamp op het Valkhof. Een ludiek protest tegen de afbouw van subsidiebanen. Ondertussen ligt in de raad de begroting voor. Alle partijen worstelen met de beoordeling van de risico’s voor de komende jaren. Wat doet de woningmarkt? Hoe gaat het met de Euro? Welke bezuinigingen komen er nog uit Den Haag?

Niet alleen in Griekenland en Italië zijn het roerige tijden. Veel gemeenten hebben het moeilijk om de begroting rond te krijgen, en hier en daar dreigen colleges er zelfs over te vallen. In Nijmegen zit het college stevig in het zadel en ook De Gelderlander constateerde dat we de zaken goed op orde hebben.

Ondanks de beperkte middelen lukt het ons steeds om met veel creativiteit en intensieve samenwerking tussen de verschillende portefeuilles tot oplossingen te komen. En ondertussen gaan we door met onze bouwprojecten en mag ik samen met ons ambtelijk apparaat werken aan een nieuwe cultuurvisie en een parkeervisie. We doen dit samen met de stad en het is prachtig om te zien hoeveel mensen hun creativiteit en betrokkenheid in willen zetten. Roerige tijden, dat wel, maar met een ongekend optimisme voor de toekomst.

Meepraten over cultuur en parkeren kan nog, op www.nijmegen.nl/cultuurvisie en www.nijmegen.nl/parkeervisie

Cultuur, mobiliteit en onderwijs

Als ik vertel dat ik de portefeuilles cultuur, mobiliteit en onderwijs beheer, zie ik vaak gefronste wenkbrouwen. Ik krijg dan vaak de vraag wat die onderwerpen met elkaar te maken hebben. Kennelijk bestaat het beeld dat een wethouder zich, net als een minister met slechts één onderwerp bezig houdt. Toch zitten er heel wat verbanden in mijn portefeuille.

Donderdagochtend ben ik bijvoorbeeld om acht uur op het, nog in aanbouw zijnde nieuwe station Arnhem Centraal. Op uitnodiging van NS, die daar een Try Out festival organiseert. In de passage speelt een strijkkwartet, even verderop is een tijdelijke ontvangstruimte waar koffie, croissants en broodjes klaarstaan. Samen vormt dit geheel een radiostudio van Radio 4, waar Margriet Vromans, tussen de klassieke muziek door, actuele berichten voorleest.

Klassieke muziek op het station. Na Eindhoven en Amersfoort is dit het derde station dat NS aandoet met dit festival. Een prachtige manier om twee dagen lang een groot publiek kennis te laten maken met cultuur en daarmee het station als plek van ontmoeting te markeren. Fantastisch om hier Lavinia Meijer prachtige stukken van Philip Glass te horen spelen op haar harp.

De verbinding tussen tussen mijn verschillende portefeuilles komt nog beter tot uitdrukking in de mogelijkheid voor scholen om met de reguliere bus van Breng culturele instellingen te bezoeken. Het tarief dat ze rekenen is € 15,00 voor 30 leerlingen en een aantal volwassen begeleiders. Een prachtige manier om het openbaar vervoer onder de aandacht van kinderen te brengen. Het maakt het voor scholen mogelijk om tegen lage kosten met een klas kinderen naar het museum te gaan of een mooie voorstelling in de schouwburg te bezoeken. Onderwijs, cultuur en mobiliteit komen zo prachtig samen.

NS heeft met het Try Out Festival een mooi product ontwikkeld. ik kan het natuurlijk niet laten om de verantwoordelijke medewerker van NS te vragen ook Nijmegen op het lijstje te zetten voor volgend jaar. Ik zie het al voor me; De Staat op het perron bij spoor 3, Janine Janssen in de hal bij Spoor 1 en Ramsi Nasr die bij de kiosk gedichten leest.

.


Tram en trein

Deze week staat in het teken van de tram en de trein. Op dinsdagavond zit zaal 7 van LUX vol met mensen die nieuwsgierig naar en, naar aan het eind van de avond blijkt, overwegend enthousiast zijn over de mogelijke terugkeer van de tram in Nijmegen. Het LUX-debat vormt de start van een publiekscampagne over Hoogwaardig Openbaar Vervoer (HOV) in Nijmegen.

Bij de invulling van dat HOV zien we grote kansen voor de herintroductie van de tram. In de jaren vijftig verdrong de de auto de tram uit Nijmegen. Het succes van de auto, en de daarmee gepaard gaande verkeersdruk, is nu juist aanleiding om te werken aan de terugkeer van de tram.

Tijdens het debat worden kritische vragen gesteld over mogelijke routes, de haalbaarheid en de effecten voor de markt die op zaterdag en maandag in de binnenstad staat. Een andere vraag die vaak terugkeert is of eerst een verbinding richting Kleve moet worden aangelegd, of dat een verbinding met de Waalsprong, het noordelijke stadsdeel, voorrang moet krijgen. Bij een meningspeiling over de haalbaarheid en de wenselijkheid aan het eind van de avond is ruim 80% voor. Een mooie opsteker.

De tram moet, als hij komt, voor het Centraal Station langsrijden. Ook hier staat de komende jaren het nodige te gebeuren. Naast het busstation start eind van dit jaar de bouw van het nieuwe Doornroosje met daaronder een megafietsenstalling met maar liefst 3750 plekken. De bouw van het nieuwe Doornroosje is onderdeel van een transformatie van het hele stationsgebied.

Die verandering trekken we ook door naar de westkant van het station. Daar moet een volwaardige entree komen, zodat het station nog meer een knooppunt wordt middenin de stad. Per dag komen nu al 40.000 in- en uitstappers op Centraal Station. Dan moet het ook een visitekaartje voor de stad zijn.

www2.nijmegen.nl/wonen/projecten/Spoorzone). Op donderdag ga ik daarom met mijn collega-wethouder Hannie Kunst van Ruimtelijke Ordening, een aantal ambtenaren en medewerkers van NS langs vijf stations (Amsterdam CS, Zaanstad, Haarlem, Leiden en Den Haag Holland Spoor) om een beeld te krijgen van wat mogelijk is, wat we niet moeten doen en nieuwe ideeën op te doen. Een inspirerende dag waarin we intensief praten over looproutes, inrichting van busstation, materiaalgebruik en kiosken en station meubilair. Om 22.00 uur zijn we weer terug in Nijmegen. Zo’n dagje treinen hakt er aardig in, maar geslaagd was het zeker!