De Oversteek

Zij heet De Oversteek en herinnert aan de oversteek van dappere soldaten in september 1944. 48 van hen sneuvelden en nu worden ze elke avond op onze nieuwe brug herdacht door 48 lantaarnpalen die een voor een aangaan. Een mooier eerbetoon is nauwelijks denkbaar. De opening op 23 november stond ook helemaal in het teken van deze herinnering. De beelden uit ‘a bridge too far’ waarin de oversteek te zien was, werden begeleid door een prachtige lied ‘on the river’.

Nijmegen heeft er een monument bij, maar ook een cruciale verbinding over de Waal. Nijmegen was de enige stad met meer dan 150.000 inwoners aan de Rijn/Waal tot aan Basel met maar één brug. Veel te weinig en de inspanningen van de laatste jaren om deze brug te realiseren waren meer dan nodig.

Maandag werd de brug ‘getest’ tijdens de eerste ochtendspits. En de test werd glansrijk doorstaan. In de verkeersmanagementcentrale was het een drukte van belang. Het hele team dat het laatste jaar intensief aan het project werkte kwam kijken of het verkeer zich in het echt ook zou gedragen als de modellen voorspelden. Het werkte. Geen files, goede doorstroming en overal blije gezichten.

Nijmegen heeft er een nieuwe brug bij. De slanke dame, noemden sommigen haar al. Zij is prachtig, slank, breed en rijdt fantastisch. Ik reed er maandagavond, terug uit Arnhem, voor het eerst over. Als je naar die prachtige boog toe rijdt, ziet die er uit als een slanke dame. Zo wordt hij door sommigen al genoemd. Maar hij heet toch echt De Oversteek. Een monument voor de gevallen soldaten en een tweede oversteek voor het verkeer dat onze mooie, oudste stad van Nederland wil bezoeken. Nijmegen ligt niet meer aan de Waal maar de Waal ligt in Nijmegen.

 

Bruggen

Nijmegen bouwt bruggen. Daarin lijkt het of we het adagium van het kabinet volgen. Er is een groot verschil. Onze bruggen zijn echt. Afgelopen zaterdag hesen twee gigantische kranen het eerste deel van het Groentje op zijn plek. Het eerste van drie delen die samen de fietsbrug vormen in onze snelfietsroute naar Arnhem. Een prachtig groen geschilderde brug met een sierlijke slinger er in. Leerlingen van het Citadel College, dat er pal naast ligt, bedachten de naam. Of de brug daarom groen is of dat de leerlingen wisten dat hij groen werd? Ik ben er nog niet achter.

Afgelopen dinsdag gingen we in een prachtig zonnetje met het hele college op bezoek bij de nieuwe brug aan de westkant van de stad. Op het dak van het gebouw waar o.a. De projectorganisatie en de Gelderlander kantoor houden, hadden we een foto sessie. Wat een magnifieke, slanke brug. En wat komt hij prachtig ‘aanrollen’ vanuit het noorden naar de Waal. De uit Bemmelse klei gebakken bakstenen die de zijkant sieren, maken de brug nog mooier.

Er komen er nog heel wat bij. Bruggen bedoel ik. De oude Waalbrug wordt verlengd en tussen het nieuwe eiland en het vaste land in het noorden komen er ook nog twee. Nijmegen verandert zo in hoog tempo. Vorige week voeren we in de Pannekoekenboot met zo’n 80 Gelderse bestuurders naar alle projecten waar Nijmegen aan werkt. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat er hier en daar jaloerse blikken werden gewisseld. Terecht denk ik, want ondanks de crisis bouwt Nijmegen verder. We investeren tegen de trend in. Goed voor de stad. Goed voor de toekomst.

Fietsen

 

De lente komt er eindelijk aan. Op zondag 7 april verzamelen op het stationsplein, met koffie van de Stadsregio. De wind is nog wel fris maar het zonnetje maakt veel goed. We gaan de snelfietsroute Nijmegen-Beuningen (of omgekeerd natuurlijk) openen. Vandaag gaat het om het noordelijke deel van de route door het Waalfront. Over het oude stamlijntje ligt een strakke rode loper, die al voor de officiële opening intensief door fietsers wordt gebruikt. We gaan op een tandemfiets waar een stuk of 10 mensen tegelijk op kunnen op weg naar de Honig-fabrieken. Daar worden we ontvangen door twee heren in zwarte slipjassen die een lied over de fietsroute zingen, ons van water voorzien en zorgen voor een fotomoment.

Vandaar fietsen we door naar de Vasim, waar het vandaag open dag is. Op het grote parkeerterrein hebben zich al honderden mensen verzameld rond een bonte verzameling bakfietsen. Promotie voor het vervoeren van vracht met bakfietsen in binnenstedelijke gebieden. Milieuvriendelijk en efficiënt. Er is extra promotie voor bakfietsen met elektrische ondersteuning. Velocity heeft de grootste vrachtfiets van Europa meegebracht. Jos Sluijsmans is de onvermoeibare promotor van dit treffen. Petje af voor zijn inspanningen.

Binnen in de Vasim is het druk. Overal kunst, muziek, eten en drankjes in alle soorten en maten. Ik loop ook twee mensen tegen het lijf die betrokken zijn bij het initiatief om hier naast de Cultuurspinnerij ook het Vrijheidsmuseum WOII te vestigen. De Vasim is een prachtig gebouw dat we met de plannen voor het museum en andere activiteiten kunnen renoveren en voor cultuur kunnen behouden.

Rond half vier stap ik in het zonnetreintje dat mij heel milieuvriendelijk terugbrengt naar de stad. Het pendelt de hele dag op en neer tussen de kunstbeurs in de St. Stevenskerk en de Vasim. Mooi initiatief en het bewijst maar weer hoe belangrijk cultuur is voor een stad. Via het station ga ik naar het Besiendershuis voor de eindpresentatie van twee dichters uit Nijmegen die twee gasten van buiten de stad hebben uitgenodigd. De huisregels worden gepresenteerd in een fraai boekje met een kaft van vinyl van Tapijt zonder spijt.

Tegen zessen ben ik weer thuis. Geen spijt van een middag fietsen en cultuur in het eerste lentezonnetje van het jaar. Op naar de zomer.

 

Werken aan de weg

In mijn laatste week als loco staat een groot project op het programma. Het Quackplein gaat op de schop en moet drie dagen volledig dicht. Alle bussen moeten een andere route kiezen, de Tunnelweg is afgesloten en ook via de Kronenburgersingel is Nijmegen West onbereikbaar. In het hart van de stad missen we zo een vitale schakel in ons wegennet. Hoe zal dat gaan? Blijft het verkeer doorstromen? Is de stad nog bereikbaar en kunnen, met de maatregelen die we genomen hebben, de duizenden bewoners en bedrijven in het westen van de stad nog wel hun stadsdeel in of uit?

Er is een uitgebreid draaiboek gemaakt voor deze drie dagen. Omleidingsroutes zijn met tijdelijke borden aangegeven. Er werden 17.000 flyers verspreid. Er was overleg met bedrijven en bewoners en op de afdeling mobiliteit zijn ‘alle verloven ingetrokken’. De plannen zien er goed uit maar werkt het ook. Het is spannend voor alle betrokkenen als we dinsdagmiddag alles nog eens goed met elkaar doornemen en afspraken maken hoe de communicatie gecoördineerd wordt.

Ik word van uur tot uur op de hoogte gehouden. De spits van dinsdagochtend is de eerste test. Om 8.30 ben ik ter plaatse om zelf te zien wat er in de nacht al gedaan is. Het hele plein staat vol met vrachtwagens en graafmachines en het grootste deel van het asfalt is er al uit. Bij het Keizer Karelplein staan verkeersregelaars. Philip, een van hen, vertelt mij dat ze met name op fietsers letten die zich weinig van borden en lichten aantrekken, en overal langs en tussendoor willen schieten.

De verkeersmanagement centrale is het hart van de operatie de komende dagen, en de berichten over de ochtendspits klinken goed. Geen grote opstoppingen en het met de hand regelen van de verkeerslichten op drukken kruispunten werkt heel goed.

Het lijkt er in de loop van de dag op dat we de juiste maatregelen hebben genomen. De gratis treinkaartjes in Wychen en Dukenburg (800 op de eerste dag al), vinden gretig aftrek. Ook op donderdag en vrijdag is het beeld rustig. Het mooie weer heeft mogelijk meer mensen verleid om de fiets te nemen, en kennelijk hebben de automobilisten geanticipeerd op de situatie.

Geen calamiteiten dus bij dit grote project in het hart van de stad. Complimenten voor alle betrokkenen zijn op zijn plaats. Heel mooi teamwerk. In het ‘Slotje van de Baron’ bieden ondernemers in de buurt van het Neerbosscheplein, aan de werknemers aan dat plein, taart aan omdat ze zo blij zijn met de voortgang en de plezierige manier waarop het werk verloopt. Sympathieke actie. Dank ook voor het geduld van de mensen in Nijmegen west en alle ondernemers.

Goede voorbereiding, teamwork en nauwkeurig monitoren hebben hun vruchten afgeworpen. Ik kan rustig het mooie weekend in, in de wetenschap dat we weer een deel van de infrastructuur hebben vernieuwd waar de hele stad, ondernemers en inwoners van kunnen profiteren.

Elektrische fietsen

Een elektrische fiets is nu nog een beetje een fiets voor de oudere fietser. Degene die het op een gewone fiets niet meer zo redt. Of voor iemand die rustig pedalerend een groepje scholieren wil inhalen. Toch denk ik dat de elektrische fiets een steeds belangrijker rol gaat spelen in het woon-werkverkeer. Gisteren heb ik hem getest, samen met de heren Ron Bormans (HAN), Anton Franke (RUN) en Cees Buren (UMC St. Radboud). We fietsten op een elektrische fiets vanuit de Weezenhof over de snelfietsroute Heumen-Nijmegen naar de campus. In minder dan 15 minuten overbrugden we een afstand van zo’n zes kilometer. Want met een elektrische fiets haal je zonder moeite 25 km per uur.

Waarom een fietstochtje met mijn collega-bestuurders van de campus Heyendaal? De parkeerdruk op de campus neemt van jaar op jaar toe. Er studeren op die vierkante kilometer zo’n 30.000 studenten en er werken ongeveer 20.000 mensen. Veel van deze mensen komen elke dag met de auto en vinden maar met moeite een plekje voor hun voertuig. Velen parkeren ook in de omliggende wijken, omdat parkeren op de campus, ook voor medewerkers, niet meer gratis is. De elektrische fiets kan uitkomst bieden.

Daarom fietsten we vandaag die paar kilometer van de rand van de stad naar de campus. Samen met de universiteit, de Hogeschool Arnhem Nijmegen en het UMC onderzoeken we de mogelijkheid om medewerkers te motiveren in de toekomst hun auto op een transferium aan de rand van de stad te laten staan en daar met hun ”eigen’, veilig gestalde elektrische fiets, dagelijks de laatste zes kilometer naar hun werkplek te fietsen. Voordeel? Je komt niet bezweet aan. Het is een gezond fietstochtje in de frisse lucht. En iedere auto minder die elke dag de route naar de campus maken, zorgt voor betere doorstroming van het overige verkeer en voor minder parkeerdruk op en rond de campus.

Naast een transferium bij de Weezenhof om automobilisten te bedienen die via de A73 komen, werken we aan een nieuw transferium bij Neerbosch en gaan we onderzoeken of we ook elektrische fietsen kunnen aanbieden vanaf het transferium in Nijmegen-Noord, bij Ressen. Het fietstochtje van gisteren leidde in ieder geval tot enthousiaste reacties bij iedereen. Mijn gasten hadden nog nooit een elektrische fiets gereden. Dit fietstochtje heeft ze overtuigd van het nut van dit project. Een mooie opsteker.