Democratie van nu

Deze week presenteerde het lanelijk bestuur van D66 de resolutie Democratie van nu. Een resolutie die voorstellen doet om de democratie te versteken. Meer dan een jaar geleden nam ik het initiatief om deze resolutie te maken.

Voor D66 was de zorg om de democratie in 1966 de reden van het oprichten van onze partij. De discussie over de afschaffing van het raadgevend referendum heeft de laaste tijd wel eens de indruk gewekt dat als we maar een referendum hebben, de democratie gered is. De kiezer heeft dan immers direct invloed. Democratie van Nu laat in de voorstellen zien, dat er meer moet gebeurten om de betrokkenheid van de kiezer op veel meer manieren versterkt kan worden.

De vijftien voorstellen die in de resolutie staan, kregen op de eerste bijeenkomst in Den Haag een warm onthaal. Natuurlijk vindt de een dat het niet ver genoeg gaat en de ander dat het waarschijnlijk niet haabaar is. Dat zal best. We hebben al 50 jaar pogingen gedaan het bestel te veranderen en helaas is lang niet alles wat we in 1966 bedachten gelukt. Maar aan onze inzet heeft het niet gelegen. Er zijn kabinetten gevallen over onze voorstellen.

Een heel interessant punt op de eerste avond vond ik de opmerking dat de vijftien voorstellen structuur maatregelen zijn. Regels die we willen veranderen maar dat het bij democratie ook gaat over de cultuur. De manier waarop we met democratie omgaan, en sterker nog hoe de politici er mee omgaan

ik kan dat alleen maar onderschrijven. Maar hoe verander je politieiek cultuur als het voor volksvertegenwoordiger steeds belangrijker is een quote in een actualiteiten programma te krijgen, op te kunnen treden voor een camera of een facebook of twitterbericht duizend keer geliked of geretweet te krijgen. De korte termijn lijkt het steeds vaker te winnen van de lange termijn. De stip op de horizon. De hijgerigheid van alle dag wordt zo een steeds grotere belemmering om te werken aan het realiseren van een lange termijnvisie.

Met Democratie van nu heben we een stip op de horizon gezet. Veel van de voorstellen vragen om het aanpassen van de regels, maar als je de voorstellen goed leest gaat het bij heel veel voorstellen ook om de cultuur. Serieus het gesprek aan gaan, inspraak oprecht organiseren en helder vertellen waarom iets wel of niet gelukt is. Zonder compromissen komen we nergens, en dat mogen we best zeggen. Beter dan een getuigenispartij zijn en daardoor aan de kant staan. Makkelijk, maar je bereikt er niks mee, en daar gaat het in de politiek wel om.

Download Democratie van nu hier