Piet make-over challenge

Van de week zag ik bij DWDD een heftige discussie over de toekomst van Zwarte Piet. Een aantal prominente Nederlanders heeft een positief initiatief genomen om Piet een make-over te geven. Mooi initiatief vind ik. Waar ik van schrik is de enorme heftigheid waarmee het debat gevoerd wordt. Aan tafel proberen de gasten vooral de redelijkheid van hun initiatief naar voren te brengen en vragen vol vuur de tegenstanders om hun felheid te laten varen. Dat gaat natuurijk niet werken, en dat zie je in de reacties van de tegenstanders.

Waar ik van schrik is dat dit niet alleen politiek wordt uitgebuit. Leefbaar Rotterdam die pieten-posters in de stad ophangt, maar ook de PVV werpt zich op als hoeder van ons erfgoed. Nationalistisch populistisch vind ik. Piet is cultureel en historisch erfgoed geworden en daar mag je niet aankomen. Dat gaat natuurlijk volstrekt voorbij aan de tot standkoming van de traditie. Sterk bepaald door de tijd waarin dat ontstond en we nog heel anders dachten over mensen met een andere huidskleur.

Daarnaast heeft de commercie het beeld dat we nu van Sinterklaas en het feest hebben, in hoge mate bepaald. En ook daarin is in de loop van de tijd verandering gekomen. Waarom zou verdere verandering niet mogen of onmogelijk zijn, zonder het kinderfeest geweld aan te doen. Piet is in de loop van de jaren veel lichter van kleur geworden, niet meer altijd de domme boeman, en de dikke rode lippen en oorbellen zijn bij heel veel pieten al verdwenen.

De bedreigingen aan bv Peter R de Vries op social media zijn verontrustend, maar ook weer niet zo veel anders dan de bagger die vele reaguurders op nieuwssites de wereld in slingeren. Na de icebucket challenge wordt het nu volgens mij tijd dat we onze creativiteit ook hier aanspreken. Ik roep op tot een Piet make-over challenge. Smink jezelf als piet maar dan in de nieuwe vorm die jij vind dat past bij een kinderfeest in deze tijd. Post het op social media. Dat moet toch wat opleveren.

En ik ben het met Peter R de Vries eens, die aan het eind van het gesprek in DWDD zei, ‘Dit is niet meer te stoppen en over vijf of tien jaar ziet piet er heel anders uit’.

 

 

Toch weer kandidaat

Veel te lang geleden schreef ik hier mijn laatste blog. Oorzaak? Zoals het bij velen gaat denk ik, andere dingen aan mijn hoofd. Sinds mei van dit jaar ligt het wethouderschap achter mij. Na vier jaar geen tweede periode. D66 deed het goed bij de verkiezingen (een zetel winst en op een haar na twee), maar GroenLinks en SP werden net iets groter. Zij hielden elkaar zo stevig vast dat er geen plek meer was voor D66 in het nieuwe college. Jammer voor de stad, maar zo gaat dat.

Na vele afscheidsrecepties, de laatste nog in september begint het nieuwe seizoen. De zomer was perfect. Heerlijke reis naar Cuba en daarna ook nog een weekje naar Engeland, bij vrienden op bezoek. En met het mooie weer en de vele culturele initiatieven in de stad (De Kaai, Zomerstrand bij de Honig) ben ik de tijd goed doorgekomen.

‘Heb je het zwarte gat al gevonden’, wordt mij regelmatig gevraagd. Ik heb het niet gevonden en ik heb ook niet de indruk dat ik onwetend langs het randje ben gegaan. Er zijn nieuwe klussen gekomen, zoals het voorzitterschap van het samenwerkingsverband VSO (invoering passend onderwijs), enkele adviesklussen en ik mag weer dagvoorzitter, debat en discussieleider zijn. Heerlijk. En mijn wekelijkse Spaanse les, met bijbehorend huiswerk, vult mijn dagen ook redelijk.

En nu ben ik toch weer kandidaat voor een politieke functie. Een bestuurlijke dan wel, want daar voel ik me prettig bij. Ik heb me kandidaat gesteld voor het landelijk bestuur van D66, voor de portefeuille Kennis en Kunde. De opdracht? Zorgen dat het debat in de partij op alle niveaus gevoerd wordt en dat we de kennis en kunde die onze leden hebben beter benut wordt. Een mooie opgave in de aanloop naar een nieuw verkiezingsprogramma. De samenleving verandert zo snel, dat we voortdurend nieuwe antwoorden moeten vinden op de vragen van de tijd. Daarbij moeten we gebruik maken van de kennis en de maatschappelijke ervaring van onze leden. Een uitdaging die ik de komende drie jaar graag aan ga.

Op 1 november op het 100ste congres van D66 in Den Bosch, hoop ik gekozen te worden. De flyers en de buttons zijn klaar.