Fietsen

 

De lente komt er eindelijk aan. Op zondag 7 april verzamelen op het stationsplein, met koffie van de Stadsregio. De wind is nog wel fris maar het zonnetje maakt veel goed. We gaan de snelfietsroute Nijmegen-Beuningen (of omgekeerd natuurlijk) openen. Vandaag gaat het om het noordelijke deel van de route door het Waalfront. Over het oude stamlijntje ligt een strakke rode loper, die al voor de officiële opening intensief door fietsers wordt gebruikt. We gaan op een tandemfiets waar een stuk of 10 mensen tegelijk op kunnen op weg naar de Honig-fabrieken. Daar worden we ontvangen door twee heren in zwarte slipjassen die een lied over de fietsroute zingen, ons van water voorzien en zorgen voor een fotomoment.

Vandaar fietsen we door naar de Vasim, waar het vandaag open dag is. Op het grote parkeerterrein hebben zich al honderden mensen verzameld rond een bonte verzameling bakfietsen. Promotie voor het vervoeren van vracht met bakfietsen in binnenstedelijke gebieden. Milieuvriendelijk en efficiënt. Er is extra promotie voor bakfietsen met elektrische ondersteuning. Velocity heeft de grootste vrachtfiets van Europa meegebracht. Jos Sluijsmans is de onvermoeibare promotor van dit treffen. Petje af voor zijn inspanningen.

Binnen in de Vasim is het druk. Overal kunst, muziek, eten en drankjes in alle soorten en maten. Ik loop ook twee mensen tegen het lijf die betrokken zijn bij het initiatief om hier naast de Cultuurspinnerij ook het Vrijheidsmuseum WOII te vestigen. De Vasim is een prachtig gebouw dat we met de plannen voor het museum en andere activiteiten kunnen renoveren en voor cultuur kunnen behouden.

Rond half vier stap ik in het zonnetreintje dat mij heel milieuvriendelijk terugbrengt naar de stad. Het pendelt de hele dag op en neer tussen de kunstbeurs in de St. Stevenskerk en de Vasim. Mooi initiatief en het bewijst maar weer hoe belangrijk cultuur is voor een stad. Via het station ga ik naar het Besiendershuis voor de eindpresentatie van twee dichters uit Nijmegen die twee gasten van buiten de stad hebben uitgenodigd. De huisregels worden gepresenteerd in een fraai boekje met een kaft van vinyl van Tapijt zonder spijt.

Tegen zessen ben ik weer thuis. Geen spijt van een middag fietsen en cultuur in het eerste lentezonnetje van het jaar. Op naar de zomer.

 

Werkbezoeken

Ik verheug me altijd op werkbezoeken in het onderwijs. Vorige week bracht ik een bezoek aan de openbare Jenaplanschool voor vo, Stedelijke Scholengemeenschap Nijmegen, SSgN. Midden in de wijk Hazenkamp, omringd door nog een aantal scholen voor basisonderwijs en een school voor speciaal onderwijs. Ook vlak bij de Goffert en het stadion. De school is cultuur profielschool en werkt samen met NEC. Talentvolle voetballertjes volgen hier hun voortgezet onderwijs en trainen in de Goffert.

Al snel gaat het gesprek met de schoolleiding over alle ontwikkelingen in het onderwijs. Zo neemt in Nijmegen, net als elders in het land, het aantal leerlingen in het vo geleidelijk af. Met name de animo voor het vmbo, vooral in de richtingen basis en kader, neemt af. Dat betekent dat opleidingen die dure faciliteiten gebruiken, zoals de richting techniek, met minder locaties toe kunnen. Maar welke moeten dan gesloten worden? En als je samenvoegt, welke dan, en blijft er voor ouders en kinderen dan nog wel voldoende keuzemogelijkheid?

Vmbo-t (de oude mavo) past op deze school prima in het systeem. Omdat het een jenaplanschool is zitten leerlingen van verschillende niveaus bij elkaar in de klas en leren daardoor van elkaar. Een logische combinatie hier dus van de verschillende schooltypen. In de gesprekken blijkt ook dat ouders en leerlingen voor hun onderwijs carrière vooral naar havo en vwo kijken. Vmbo krijgt nog steeds het stempel dat je daar weg moet blijven als het enigszins kan. De druk van ouders is soms erg groot om een ander dan een vmbo-advies te krijgen. Jammer, omdat het voor veel jongeren een betere weg naar de arbeidsmarkt zou zijn.

Van een rondleiding door de school komt het niet meer, maar een gesprek met leerlingen hoort bij elk werkbezoek. We zitten om de tafel in de kamer van de rector met leerlingen uit alle leerjaren. Een eerstejaars die bij NEC traint, is lovend over de begeleiding die hij krijgt. Een leerling uit het vwo volgt al regelmatig lessen op de universiteit en wil kunstmatige intelligentie gaan studeren volgend jaar. Twee meiden spelen gitaar en in een eigen band, en hebben veel aan het feit dat de shool cultuurprofielschool is. Mooie gesprekken met zelfbewuste jongeren die weten wat ze wel en niet willen.

Steeds weer valt het me op bij deze schoolbezoeken, hoe gemotiveerd docenten en leerlingen zijn. Goed om te ervaren, als tegenwicht tegen de vaak negatieve berichten in de media. Net deze week horen we ook dat twee vo-scholen het predikaat excellent hebben gekregen. Daar mogen deze scholen trots op zijn, maar de rest van de stad mag daar ook heel blij mee zijn. Goed basis- en middelbaar onderwijs, hooggewaardeerd hoger onderwijs en sterke beroepsopleidingen vormen tenslotte de basis voor een innovatief en economisch gezond Nijmegen. Dat alles staat nu onder druk door de crisis, maar alleen met goede opleidingen én gemotiveerde docenten en leerlingen kunnen we de neerwaartse spiraal ombuigen.