Archive van 2012

Elektrische fietsen

donderdag 12 april 2012

Een elektrische fiets is nu nog een beetje een fiets voor de oudere fietser. Degene die het op een gewone fiets niet meer zo redt. Of voor iemand die rustig pedalerend een groepje scholieren wil inhalen. Toch denk ik dat de elektrische fiets een steeds belangrijker rol gaat spelen in het woon-werkverkeer. Gisteren heb ik hem getest, samen met de heren Ron Bormans (HAN), Anton Franke (RUN) en Cees Buren (UMC St. Radboud). We fietsten op een elektrische fiets vanuit de Weezenhof over de snelfietsroute Heumen-Nijmegen naar de campus. In minder dan 15 minuten overbrugden we een afstand van zo’n zes kilometer. Want met een elektrische fiets haal je zonder moeite 25 km per uur.

Waarom een fietstochtje met mijn collega-bestuurders van de campus Heyendaal? De parkeerdruk op de campus neemt van jaar op jaar toe. Er studeren op die vierkante kilometer zo’n 30.000 studenten en er werken ongeveer 20.000 mensen. Veel van deze mensen komen elke dag met de auto en vinden maar met moeite een plekje voor hun voertuig. Velen parkeren ook in de omliggende wijken, omdat parkeren op de campus, ook voor medewerkers, niet meer gratis is. De elektrische fiets kan uitkomst bieden.

Daarom fietsten we vandaag die paar kilometer van de rand van de stad naar de campus. Samen met de universiteit, de Hogeschool Arnhem Nijmegen en het UMC onderzoeken we de mogelijkheid om medewerkers te motiveren in de toekomst hun auto op een transferium aan de rand van de stad te laten staan en daar met hun ”eigen’, veilig gestalde elektrische fiets, dagelijks de laatste zes kilometer naar hun werkplek te fietsen. Voordeel? Je komt niet bezweet aan. Het is een gezond fietstochtje in de frisse lucht. En iedere auto minder die elke dag de route naar de campus maken, zorgt voor betere doorstroming van het overige verkeer en voor minder parkeerdruk op en rond de campus.

Naast een transferium bij de Weezenhof om automobilisten te bedienen die via de A73 komen, werken we aan een nieuw transferium bij Neerbosch en gaan we onderzoeken of we ook elektrische fietsen kunnen aanbieden vanaf het transferium in Nijmegen-Noord, bij Ressen. Het fietstochtje van gisteren leidde in ieder geval tot enthousiaste reacties bij iedereen. Mijn gasten hadden nog nooit een elektrische fiets gereden. Dit fietstochtje heeft ze overtuigd van het nut van dit project. Een mooie opsteker.

Dag van de techniek

zondag 1 april 2012

De werkweek van een wethouder eindigt zelden op vrijdagmiddag om 17.00 uur. Afgelopen vrijdag waren we op dat tijdstip nog op bezoek bij onze nieuwe burgemeester, Hubert Bruls, in Venlo. Het kabinet droeg hem die ochtend voor benoeming voor en dat is het moment waarop we zeker weten dat hij de opvolger is van Thom de Graaf. Een prettige kennismaking en aangezien Hubert een Nijmeegs verleden heeft, tevens een hernieuwde kennismaking voor een aantal leden in het gezelschap.

Om tien uur zaterdagochtend ben ik te gast op het Technovium, het prachtige nieuwe gebouw van het ROC, tegenover station Heyendaal. Overal in het om het gebouw bruist het van de techniek. Ik mag de Dag van de Techniek openen. Het is de afsluiting van een week waarin honderden leerlingen van basisscholen in Nijmegen een bezoek aan het gebouw brachten om kennis te maken met de rol die techniek overal in de samenleving speelt, en dat techniek uitstekende mogelijkheden biedt voor een mooie beroepscarrière.

Als openingshandeling moet ik proberen een vis, gevuld met helium, naar een streng ballonnen te sturen en met de naald in de neus een ballon kapot te prikken. Geen eenvoudige taak, maar wel erg leuk om met zo’n afstandsbediening die vis door de ruimte te laten zweven. De ballonnen blijven heel.

In het gebouw zijn overal activiteiten waar kinderen vaak met de tong uit de mond bezig zijn te solderen, draadjes met elkaar verbinden om lampjes te laten branden, of bezig zijn met het programmeren van robots. Ik ben onder de indruk van leerlingen van het Technasium Mundial die mij met groot enthousiasme uitleggen hoe ze robots programmeren om gecompliceerde opdrachten te doen. Opdrachten die niet zomaar uit de lucht gegrepen zijn, maar ook aansluiten bij wat er in de stad gebeurt. Zo ligt er een opgave om een voetgangersbrug te ontwerpen die de stad met de Ooij verbindt. Ik heb het resultaat van de leerlingen nog niet gezien, maar ik weet dat er op het stadhuis ook aan gewerkt wordt. Wellicht overbodig?

Het is goed te zien hoe hier onderwijs en bedrijfsleven de handen ineen slaan om jonge mensen kennis te laten maken met techniek. Helaas zien we ook dit jaar weer een terugloop in het aantal aanmeldingen voor de technische opleidingen in het vmbo. Dat is zorglijk omdat er juist zoveel vraag is naar jonge mensen in die sector. Er is opnieuw een impuls nodig om het belang van de technische opleidingen onder de aandacht van jongeren en volwassenen te brengen. Tijdens mijn rondgang langs de vele stands praat ik hierover met de initiatiefnemers. We spreken af door te praten over de manier waarop we vanuit de gemeente de samenwerking onderwijs en bedrijfsleven kunnen ondersteunen.

Cultuur onder vuur

vrijdag 9 maart 2012

De afgelopen maanden hebben de Nijmeegse instellingen in de culturele sector, die in aanmerking willen komen voor subsidie uit Den Haag keihard gewerkt. Voor 1 februari moest een aanvraag ingediend worden met de plannen voor de komende jaren. In Nijmegen hadden we drie instellingen in de landelijke Basisinfrastructuur (BIS). De Music Meeting (muziekfestival voor internationale muziek), Literair productiehuis De Wintertuin en jeugdtheater Kwatta. Het nieuwe beleid betekent dat alleen Kwatta nog een kans maakt op subsidie in het kader van de BIS. Music Meeting en Wintertuin moeten zich tot steunfondsen gaan wenden.

Jeugdtheater Kwatta heeft een mooie aanvraag geschreven en zou op grond daarvan ook de komende jaren in de BIS moeten blijven. Ze is echter in directe concurrentie met jeugdtheater Sonnevanck in Enschede. Het is nu wachten op het advies van de Raad voor Cultuur aan de minister.

Dat wachten we in spanning af. Ondertussen werken we met de culturele sector in deze stad door aan vernieuwing van het cultuurbeleid. De afgelopen week besprak ik de conceptversie van de nieuwe Cultuurvisie met vertegenwoordigers van de grote culturele instellingen. Het was een inspirerende bijeenkomst, waarin de hoofdlijnen van de nieuwe nota uitgebreid aan de orde kwamen.

De conceptnota is tot stand gekomen na een uitgebreide discussie met de stad. Het beeld dat daaruit naar voren komt, is dat Nijmegen een plaats is waar het culturele experiment welig tiert. Hier kan van alles en het publiek is geïnteresseerd in verrassende, nieuwe initiatieven. Nijmegen als het Berlijn van Nederland dus. Een mooi beeld. Toch blijkt dat wat boven het gemiddelde uitsteekt ook kan rekenen op kritiek. De stad heeft een sterke neiging tot nivellering. Wat er aangeboden wordt moet eigenlijk bij voorbaat toegankelijk zijn voor een breed publiek. Anders wordt het elitair, en daar is geen plaats voor.

Projecten waar excellentie voorop staat, soms gericht op een kleiner maar gretig publiek, liggen snel onder vuur. Zo is er kritiek op het Artist in Residence project, waarin instellingen een (top) kunstenaar uitnodigen twee maanden in Nijmegen te wonen (Besiendershuis) en te werken. Dat is jammer. Het project brengt topmensen naar Nijmegen en geeft daarmee een impuls aan de instellingen. Niet voor een groot publiek maar wel heel belangrijk voor de organisatie. En wat levert het op? Een boek van Thomas Verbogt. Vier nieuwe opnamen van de Zuidafrikaanse zanger Gert Vlok Nel en een monument voor de gevallenen bij de Oversteek tijdens WOII in combinatie met de nieuwe brug.

Prachtige resultaten. En de kunstenaars nemen hun Nijmeegse ervaringen mee en verspreiden die over de wereld. Als we echt het Berlijn van Nederland willen zijn, dan moeten we er ook voor zorgen dat de wereld dat weet. Dan moeten we boven onszelf uitstijgen en er voor zorgen dat niet alleen de breedte een kans krijgt maar ook de top.

Parkeren in Nijmegen

zaterdag 21 januari 2012

Het jaar begint goed. Plezierige jaarwisseling en nog een weekje vrij. Tenminste dat verwacht ik als de klok twaalf slaat en 2012 begint. De werkelijkheid is anders. In december was het nog gelukt alle nieuwe parkeerautomaten te plaatsen en, naar ik aannam, ook in bedrijf te hebben. De datum van 1 januari was cruciaal omdat op die datum het ‘nieuwe pinnen’ is ingegaan. De pinpas met de magneetstrip werkt dan niet meer en de nieuwe automaten moeten dan werken.

De automaten zijn ook het neusje van de zalm qua duurzaamheid. Ze werken helemaal op zonne-energie, en hoeven dus niet gekoppeld te worden aan het elektriciteitsnet. De accu in de apparaten is ook groot genoeg om ze een aantal weken zonder energie te laten functioneren.

Dat klinkt allemaal mooi, en dat zou het ook zijn, ware het niet dat door een storing in de software er al snel signalen komen dat sommige automaten niet naar behoren werken. In de loop van de week wordt het probleem niet minder, maar eerder groter.

Extra specialisten uit Frankrijk, waar de meters vandaan komen, en vele monteurs van de leverancier zijn dag en nacht aan het werk op de problemen op te sporen en te verhelpen. Op vrijdag 6 januari zijn de storingen zo groot dat het niet verantwoord is om parkeergelden te heffen, en besluiten we om het parkeren in Nijmegen, buiten de garages, voorlopig gratis te maken. Binnen de kortste keren hangen alle media aan de lijn. Sommige media interpreteren onze oproep aan personeel van de winkels in de binnenstad om nu niet opeens met de auto naar stad te komen, en het advies om op de (ook gratis) P+R Waalsprinter te parkeren, wel erg ruim. Zo zouden we mensen afraden om dat weekend naar Nijmegen te komen omdat we vanwege de enorme toeloop van gratis parkeerders een verkeerschaos zouden verwachten. Jammer dat ze dit menen te moeten melden. Gelukkig valt het in de praktijk met de chaos wel mee. De garages (waar je gewoon moet betalen) lopen goed vol en de winkeliers hebben het drukker dan normaal tijdens het eerste weekend na de kerstvakantie.

Ondertussen maken de medewerkers van ons parkeerbedrijf en de leverancier van de automaten overuren om de problemen met de automaten zo snel mogelijk te verhelpen. Geleidelijk worden de berichten over de voortgang gunstiger en lijkt het er op dat het tweede weekend van januari de automaten voor het merendeel naar behoren functioneren. Vrijdagmiddag kunnen we daarom het besluit nemen dat vanaf zaterdag 14 januari weer gewoon betaald moet worden. Wel zullen we coulant omgaan met mensen die geparkeerd staan bij een automaat die nog niet is gerepareerd.

Inmiddels zijn we ruim twee weken verder en zijn de grootste problemen verholpen. De leverancier moet nog steeds een aantal automaten repareren, maar de meeste apparaten werken nu naar behoren. Wel worden er de komende tijd nog een aantal kleinere zaken verbeterd. Zo kan onder andere de bediening van de aanraakschermen een stuk eenvoudiger. Waar mensen ook aan moeten wennen is het invoeren van het kenteken van de auto. Het invoeren van je kenteken is op termijn makkelijker voor zowel de parkeerder als de mensen van Toezicht. Je hoeft straks als parkeerder namelijk geen parkeerticket meer in je auto te leggen als je bij de automaat hebt betaald. Je kenteken staat namelijk tijdelijk (voor de duur dat je hebt betaald) en ivm de privacy ook gecodeerd aangemeld in de database van Toezicht. Tegelijkertijd kan Burau Toezicht met een nieuw scanapparaat straks veel sneller en makkelijker controleren of elke automobilist parkeergeld heeft betaald.

Hetzelfde principe hanteren we overigens al met gsm-parkeren. Het mooie daarvan is dat je ook nog eens achteraf en per minuut betaalt. Realtime dus. We gaan dit de komende maanden flink promoten.