School ’s Cool en Future Click

De dag begint met een werkbezoek aan School’s Cool. In het Bedrijvencentrum Groenestraat krijg ik een presentatie en volgt een gesprek met de coördinator, het bestuur en enkele mentoren. School ’s Cool begon zes jaar geleden in Nijmegen met de begeleiding van kwetsbare kinderen in groep acht van de basisschool. De overstap van basisschool naar voortgezet onderwijs is groot, en voor sommige kinderen te groot. De begeleiding is er op gericht deze kwetsbare leerlingen te begeleiden bij de overgang naar het voortgezet onderwijs. Volwassenen begeleiden deze leerlingen een uur per week thuis met hun huiswerk.

Het project, dat ook in andere gemeenten in Nederland loopt, bereikt in Nijmegen 110 leerlingen. En dit jaar zijn er 70 aanmeldingen en maar 40 plaatsen. De discussie gaat al snel over wie er nou eigenlijk verantwoordelijk is voor deze vorm van begeleiding. Moet niet de school zelf zorgen voor dit soort begeleiding van leerlingen? Het is een goede vorm van preventie zodat voorkomen kan worden dat leerlingen veel duurdere vormen van hulp en begeleiding nodig hebben, zoals bijvoorbeeld het FlexCollege.

Dit jaar is een vervolgproject gestart onder de naam Future Click , om ook leerlingen van 14-16 jaar via een coachtraject begeleiding te geven zodat er uit komt wat er in zit. Een vervolg dat de gemeente met een startsubsidie ondersteunt. Ik ben onder de indruk van de motivatie van de mensen aan tafel. De mentoren die hun levenservaring vrijwillig in hun mentoraat beschikbaar stellen en daardoor een goed rolmodel voor de leerlingen zijn.

Op de terugweg naar het stadhuis vraag ik me af hoe dit project (met een begroting van twee ton) gefinancierd kan worden. Hoe kunnen we deze vorm van, relatief goedkope leerlingenzorg, integraal onderdeel laten zijn van de zorgstructuur voor leerlingen in het basis- en het voortgezet onderwijs? Daarvoor zou niet alleen de gemeente (financieel) verantwoordelijk moeten zijn, maar ook de scholen zelf. Ik neem mij voor dit binnenkort in het reguliere overleg dat we met de schoolbesturen hebben in te brengen.

Peuterspeelzalen in verandering

Een belangrijk onderwerp waar ik het laatste half jaar veel mee bezig ben is de voorschoolse educatie zoals het zo mooi heet. Eigenlijk gaat het om de manier waarop we in de toekomst de peuterspeelzalen en de kinderopvang in Nijmegen regelen. Deze week heb ik twee werkbezoeken aan kinderopvang locaties en een peuterspeelzaal.

Maandagochtend om negen uur schuiven we aan in de Notendop, een peuterspeelzaal van KION in Neerbosch Oost. 14 peuters zitten in een kringetje om de twee ‘juffen’ die een verhaal vertellen over muis die een nieuw huis zoekt, omdat de appel die hij gevonden heeft er niet in past. Alle dieren uit het verhaal liggen op een tafel en worden er bij gehaald als ze in het verhaal aan de orde komen. De peuter kennen het verhaal natuurlijk al lang, maar kinderen houden van herhaling en hier is het heel zinvol voor het leren van de taal.

Het gesprek dat we na het bezoek aan de groep met ouders van diverse peuterspeelzalen hebben is zeer informatief. Wat opvalt is dat ouders kinderen een deel willen onderbrengen in een peuterspeelzaal maar ze vooral ook veel tijd thuis willen hebben. De peuterspeelzaal is belangrijk, zo geven ze allemaal aan om de ontwikkeling van het kind te stimuleren en het goed voor te bereiden op de basisschool.

Nu gaan we de komende jaren de peuterspeelzalen in de huidige vorm niet meer subsidiëren. We willen naar een vorm van kinderopvang toe waarbinnen de pedagogische en didactische verworvenheden van het peuterspeelzaalwerk gewaarborgd zijn. Bovendien willen we de de kinderopvang voor alle kinderen toegankelijk houden. Dat is een grote verandering ten opzichte van het verleden, waarin de gemeente alle peuterspeelzalen, via KION subsidieerde.

Binnenkort stuur ik een startnotitie naar de gemeenteraad waarmee we de discussie met alle aanbieders van kinderopvang en het onderwijs gaan starten. Er zijn nog veel vragen te beantwoorden, voor we de definitieve, nieuwe kinderopvang in Nijmegen hebben gerealiseerd.

Midden in het gesprek met de ouders word ik gebeld door de burgemeester. Of ik onmiddellijk naar het stadhuis wil komen voor een extra collegevergadering. Noodzakelijk vanwege het plotselinge aftreden van Floris Tas, mijn collega wethouder. Aangeslagen meld ik aan het groepje ouders dat ik helaas terug moet naar het stadhuis. Onderweg naar het stadhuis vraag ik me af hoe ik Floris zal aantreffen. Ik heb waardering voor zijn keuze. Het is makkelijker om te zeggen dat je wel wethouder wilt worden, maar een stuk moeilijker om er voor het eind mee te stoppen. Veel respect voor zijn keuze.

Politiek gaat voor en dat vergeet je ook wel eens als je op werkbezoek bent.