Cultuur en ambtenaren als sluitpost

Gisteren publiceerde Maurice de Hond, zoals elke zondag, actuele informatie over de politieke voorkeur van de Nederlandse bevolking op www.peil.nl. Het blijven natuurlijk dagkoersen, maar tegelijkertijd is het prettig om te zien dat D66 nog steeds op dikke winst staat ten opzichte van de kamerverkiezingen.

Steeds vaker presenteert Peil.nl ook peilingen over hoe de achterban van verschillende partijen oordeelt over actuele thema’s. De afgelopen weken ging het vooral over de vraag wie nou van de euro af wil en wie hem juist wil houden; of Nederland nog aan Griekenland moet ‘betalen’, etcetera. Ingewikkelde vragen die ik alleen kan beantwoorden op basis van een onderbuikgevoel, en het beetje kennis dat ik opdoe via de kranten.

Deze week ging de ‘verdiepingsvraag’ over de vraag hoe de kiezers van de verschillende partijen denken over extra bezuinigingen die zich aandienen. Het is interessant om te zien wat er dan gevraagd wordt. Kennelijk was het geen open vraag maar krijgen mensen suggesties voorgelegd. Twee suggesties storen mij enorm. De ene is ‘fors verlagen van de ambtenarensalarissen’ en de andere ‘sterk verlagen van de cultuursubsidies’.

De eerste suggestie voor de kiezer over het ‘fors’ verlagen van de ambtenaren salarissen is buitengewoon suggestief. Het suggereert dat ambtenarensalarissen veel te hoog zijn. Ten tweede suggereert het dat ambtenaren geen recht hebben op hun beloning.

De medewerkers op het stadhuis en de Stadswinkel, onze toezichthouders, beheerders van wijkcentra, brandweerlieden, de medewerkers van de Bel & Herstellijn. Ik merk elke dag hoe belangrijk ze zijn. En er wordt hard gewerkt, en met grote deskundigheid. Het gaat daarom niet aan om voortdurend de ambtenaren te blijven benoemen als mogelijke bezuinigingspost.

De tweede bezuinigingspost is cultuur, althans dat vinden volgens Peil.nl veel Nederlanders. Na de bezuinigingen van Zijlstra per 2013 van 200 miljoen op een budget van 425 miljoen, kan er kennelijk nog wel meer af.

Ook deze suggestie versterkt weer het beeld dat cultuur niet belangrijk is. Wie cultuur wil zien, moet er maar voor betalen, lijkt het adagium. Maar dat het cultuuraanbod in dit land, als het niet door de overheid ondersteund wordt, zal afglijden dat vergeten veel mensen. En wat je nu kapot maakt, krijg je niet terug.

Nu mag Maurice de Hond vragen wat hij wil, maar het gevolg is wel dat veel mensen die zijn site bezoeken deze suggesties als vaststaande feiten gaan beschouwen. En dat is een slechte zaak. Beter is het structureel te bezuinigen door de pensioenleeftijd niet pas in 2020 te verhogen maar veel sneller. En wat te denken van de andere heilige huisjes als de hypotheekrente-aftrek en de flexibilisering van de arbeidsmarkt? Dan kunnen ambtenaren en cultuur gespaard worden, want we hebben ze beide hard nodig.

Parkeren en emoties

Volgens mij heeft iedereen net zoveel verstand van parkeren als van voetbal. Of andersom, maar misschien maakt dat niet uit. Toen we onlangs met een publieke discussie startten over een nieuwe parkeervisie voor de stad, stroomden de reacties binnen. In een aantal reacties lees je terug dat mensen denken dat het parkeerbeleid een melkkoe is voor de gemeente, en dat we het liefst in elke wijk betaald parkeren invoeren.

Ook vinden veel mensen dat de gemeente moet zorgen voor voldoende gratis parkeerplaatsen zodat iedereen zijn ‘heilige koe’ voor de deur kan parkeren, ook in het centrum.

Dat uitbreiden van het betaald parkeergebied geld kost lijkt niemand te beseffen. We moeten immers in een steeds groter gebied handhaven, anders heeft invoeren van betaald parkeren geen zin.

Wat sommige mensen ook wel eens vergeten, is dat we alleen betaald parkeren invoeren als uit een enquête onder wijkbewoners een meerderheid van de respondenten voorstander blijkt te zijn. Opvallend is dat een jaar na invoering (dit is meestal het moment dat we evalueren) de tevredenheid zo hoog is bij iedereen, dat we dan bezorgde mailtjes krijgen van mensen die bang zijn dat we het terugdraaien.

Het lijkt er vooral op dat mensen verandering lastig vinden en daarom vooraf alle moeite doen om verandering te voorkomen. Meestal ebt de emotie weg als blijkt dat de verandering omslaat in gewenning.

Er komen zeker nog een paar stevige debatten aan wanneer we de komende maand niet alleen met onze parkeervisie naar buiten komen, maar ook met de parkeerbalans (overzicht van beschikbare parkeerplaatsen en vraag) en de nieuwe nota parkeernormen. Die laatste nota gaat over de hoeveelheid parkeerplaatsen die we als norm stellen bij renovatie en nieuwbouw. Het wordt een interessante maand.

Roerige tijden

Het is weer woensdagavond en raadsvergadering. In de hal van het stadhuis bivakkeren protesterende stadgenoten aangevuld met de activisten en idealisten van het Occupy-kamp op het Valkhof. Een ludiek protest tegen de afbouw van subsidiebanen. Ondertussen ligt in de raad de begroting voor. Alle partijen worstelen met de beoordeling van de risico’s voor de komende jaren. Wat doet de woningmarkt? Hoe gaat het met de Euro? Welke bezuinigingen komen er nog uit Den Haag?

Niet alleen in Griekenland en Italië zijn het roerige tijden. Veel gemeenten hebben het moeilijk om de begroting rond te krijgen, en hier en daar dreigen colleges er zelfs over te vallen. In Nijmegen zit het college stevig in het zadel en ook De Gelderlander constateerde dat we de zaken goed op orde hebben.

Ondanks de beperkte middelen lukt het ons steeds om met veel creativiteit en intensieve samenwerking tussen de verschillende portefeuilles tot oplossingen te komen. En ondertussen gaan we door met onze bouwprojecten en mag ik samen met ons ambtelijk apparaat werken aan een nieuwe cultuurvisie en een parkeervisie. We doen dit samen met de stad en het is prachtig om te zien hoeveel mensen hun creativiteit en betrokkenheid in willen zetten. Roerige tijden, dat wel, maar met een ongekend optimisme voor de toekomst.

Meepraten over cultuur en parkeren kan nog, op www.nijmegen.nl/cultuurvisie en www.nijmegen.nl/parkeervisie

Poettracks en cultuurvisie

Door een druilerig regentje fiets ik om iets voor acht uur naar Merleyn in de Hertogstraat. Hier vindt vanavond de finale plaats van Poettracks Talent, georganiseerd door De Wintertuin en Doornroosje.

Ik ben vroeg. Het podium is nog niet op orde en het zaallicht is nog aan. De eerste deelnemers druppelen binnen. Vijf jongens met bijna hetzelfde hoedje op zitten aan de bar. Ze lijken een beetje op Madness en zijn finalisten. Op de website had ik gezien dat de jongste deelnemer 11 jaar is.

Vier finalisten vanavond die een gedicht van Stadsdichter Dennis Gaens op muziek hebben gezet. Ik mag de jury aankondigen. Geeft mij ook even de gelegenheid om een kort interviewtje met ze te hebben. Een beetje mijn oude stiel als presentator, voor ik wethouder werd.

De zaal vult zich daarna snel met publiek. Ook een ambtenaar van de afdeling Mobiliteit, waarmee ik vanochtend nog een delegatie van professoren uit Brazilie ontving. Zijn zoontje is bevriend met de jongste deelnemer vanavond. De jury bestaat uit Xavier Teerling, een muzikale alleskunner. Lea een Nijmeegse singer songwriter die zelf ooit aan Poettracks meedeed. En Dennis Gaens. Stadsdichter en schrijver van het gedicht “Wie houdt Linda tegen’

Helaas kan ik niet de hele avond blijven, dus moet ik de uitslag van Dennis krijgen via Twitter. De meest directe manier om op de hoogte te blijven wat er gebeurt. Deze avond, met getalenteerde en enthousiaste jonge mensen en een enthousiast publiek, is weer een voorbeeld van de grote culturele diversiteit van Nijmegen.

Deze week zijn we ook gestart met een nieuwe manier om zo veel mogelijk mensen te motiveren om mee te doen aan het schrijven van een nieuwe cultuurvisie voor Nijmegen. Internet en social media staan centraal. Achter de schermen werken moderatoren aan het voortduren reageren op de bijdragen van het publiek. Ook passen ze de website steeds aan aan het surfgedrag van de deelnemers. Ik ben benieuwd hoeveel actieve deelnemers we krijgen, maar de eerste dagen schreven al meer dan 100 mensen zich in voor de nieuwsbrief, en zijn er meer dan 250 mensen langer op onze website geweest.

Het is spannend, deze nieuwe manier van het ontwikkelen van een cultuurvisie. Stel dat de hele stad iets totaal anders wil dan we nu hebben? Wat is straks de invloed van de politiek nog op het resultaat? Krijgen we bijdragen waar we ook echt iets mee kunnen? Ik vind het een mooi experiment. Voor het eerst maken we intensief gebruik van internet en social media, om meer meningen en suggesties op te halen, dan we kunnen krijgen met bijeenkomsten in kleine en grotere zaaltjes.

Ik hoop dat iedereen die zich betrokken voelt bij Nijmegen en ons culturele aanbod, meedoet. De website www.nijmegen.nl/cultuurvisie is tot minimaal eind november beschikbaar.

Cultuur, mobiliteit en onderwijs

Als ik vertel dat ik de portefeuilles cultuur, mobiliteit en onderwijs beheer, zie ik vaak gefronste wenkbrouwen. Ik krijg dan vaak de vraag wat die onderwerpen met elkaar te maken hebben. Kennelijk bestaat het beeld dat een wethouder zich, net als een minister met slechts één onderwerp bezig houdt. Toch zitten er heel wat verbanden in mijn portefeuille.

Donderdagochtend ben ik bijvoorbeeld om acht uur op het, nog in aanbouw zijnde nieuwe station Arnhem Centraal. Op uitnodiging van NS, die daar een Try Out festival organiseert. In de passage speelt een strijkkwartet, even verderop is een tijdelijke ontvangstruimte waar koffie, croissants en broodjes klaarstaan. Samen vormt dit geheel een radiostudio van Radio 4, waar Margriet Vromans, tussen de klassieke muziek door, actuele berichten voorleest.

Klassieke muziek op het station. Na Eindhoven en Amersfoort is dit het derde station dat NS aandoet met dit festival. Een prachtige manier om twee dagen lang een groot publiek kennis te laten maken met cultuur en daarmee het station als plek van ontmoeting te markeren. Fantastisch om hier Lavinia Meijer prachtige stukken van Philip Glass te horen spelen op haar harp.

De verbinding tussen tussen mijn verschillende portefeuilles komt nog beter tot uitdrukking in de mogelijkheid voor scholen om met de reguliere bus van Breng culturele instellingen te bezoeken. Het tarief dat ze rekenen is € 15,00 voor 30 leerlingen en een aantal volwassen begeleiders. Een prachtige manier om het openbaar vervoer onder de aandacht van kinderen te brengen. Het maakt het voor scholen mogelijk om tegen lage kosten met een klas kinderen naar het museum te gaan of een mooie voorstelling in de schouwburg te bezoeken. Onderwijs, cultuur en mobiliteit komen zo prachtig samen.

NS heeft met het Try Out Festival een mooi product ontwikkeld. ik kan het natuurlijk niet laten om de verantwoordelijke medewerker van NS te vragen ook Nijmegen op het lijstje te zetten voor volgend jaar. Ik zie het al voor me; De Staat op het perron bij spoor 3, Janine Janssen in de hal bij Spoor 1 en Ramsi Nasr die bij de kiosk gedichten leest.

.