Weer aan het werk

Bij terugkeer van vakantie, inmiddels al weer ruim twee weken geleden, is de stapel stukken op mijn bureau immens. Drie forse pakketten vullen mijn voor de vakantie nog zo zorgvuldig opgeruimde bureau. Gelukkig is de agenda nog niet van uur tot uur volgeboekt met afspraken. Toch begin ik niet met tegenzin aan het leeswerk. De vakantie heeft het hoofd leeggemaakt, en helpt ook om de dagelijkse drukte te relativeren.

Overigens ontkom ik er niet aan om ook op vakantie met de ogen van een wethouder naar de omgeving te kijken. In de bus in Valencia constateer ik dat de ov-chipkaart massaal gebruikt wordt en prima werkt (elk ritje kost 0,69 cent). En als iemand met de rolstoel met de bus meewil schuift er keurig een klep uit de bus naar de stoep. Ik maak een aantekening in mijn hoofd dat dit toch een prima manier is om het ov toegankelijk te maken voor rolstoelers. In Valencia vind je trouwens overal fietsen in keurige klemmen die tegen een gering bedrag gehuurd kunnen worden. Bijna een ‘witte fietsenplan’. In een stad als Nijmegen waar iedereen een eigen fiets heeft zie ik zoiets nog niet zo snel gebeuren, of het moet voor recreatief gebruik door toeristen zijn.

Op het stadhuis zit de vaart er inmiddels weer volop in. De ene bespreking volgt op de andere. De belangrijkste klus voor de komende maanden is het afronden van de begroting. Daarin zullen we de afspraken uit het coalitieakkoord moeten omzetten in daden. Ons college wil investeren in een duurzaam, sociaal en economisch sterk Nijmegen. Maar we moeten ook forse bezuinigingen vanuit het Rijk opvangen. Met het vaststellen van de nieuwe stadsbegroting zullen deze bezuinigingen zichtbaar en voelbaar worden. Dit vraagt de komende tijd om stevige en soms pijnlijke keuzes van ons college en de gemeenteraad..