Na de 4Daagse de vakantie

De afgelopen week maakte ik voor het eerst de 4Daagse van een heel andere kant mee. Was ik de afgelopen jaren vaak met vakantie, dit keer kreeg ik als wethouder niet alleen met veel representatie activiteiten te maken, maar ook met de enorme hoeveelheid werk die vanuit de gemeente verzet wordt om dit allemaal mogelijk te maken.

Speciaal voor deze week kreeg ik een aparte map met daarin een tot op het uur uitgewerkt draaiboek. Waar moet ik zijn, hoe laat, wie zijn er nog meer en wie gaan we ontvangen. Wat is je rol, welke kleding wordt verwacht en nog veel meer details. Allemaal voorbereid door de afdeling representatie. Hun service ging zelfs zo ver dat ze tijdens de intocht zo’n 8000 gladiolen van overtollig groen ontdeden en die bossen dan aan de wethouders aanreikten, zodat we die aan de passerende wandelaars konden aanbieden.

Veel werk gebeurt zo’n week achter de schermen. Vanuit mijn portefeuille werd ik vooral op de hoogte gehouden over de ontwikkelingen rond afzettingen, de effecten van het sluiten van parkeergarages in het centrum na 18..00 uur en hoe het gaat met het taxivervoer. Daarover was voor de 4Daagse enige commotie, omdat de Nijmeegse taxi’s een vignet wilden en exclusief gebruik van taxistandplaatsen om daarmee een de honderden taxi’s uit andere delen van het land te weren. Volgens de taxiwet kan dat niet en dus kon het college daar niet aan meewerken. Toch bleek ook tijdens deze 4Daagse wel weer dat hier voor komend jaar wel behoefte is aan regulering. Op 1 januari volgend jaar verwachten we een nieuwe taxiwet die hiervoor ook mogelijkheden geeft. Dan kunnen we woekerprijzen voorkomen en krijgt de klant een taxichauffeur die de weg weet.

Ik kreeg deze week ook nog de kans om een paar mooie voorstellingen te bezoeken. Tim Knol en Frank Boeijen in de Stevenskerk en een bijzonder project van de Wintertuin in Habana, het prachtige evenement aan de overkant van de Waal. Daarnaast was zeker Roze Woensdag een hoogtepunt. Heel mooi dat er een vier roze burgemeesters aanwezig waren en dat er zoveel mensen in roze gekleed, de Roze Woensdag tot een succes maakten.

De intocht was bijzonder. We werden honderden keren bedankt voor een fantastische week. Het was emotioneel voor iedereen. Je krijgt niet veel kans om mensen te spreken. Maar als het lukt gaat het vaak om iemand die ziek is geweest en het nu bijna niet kan geloven dat hij die toch heeft volbracht en dat met tranen in de ogen aan mij vertelt, een volstrekte vreemde voor hem. Beter dan met dit evenement kan Nijmegen zich niet promoten.

Nu ga ik met vakantie. Even een paar weken weg, om eind augustus weer met heel veel energie aan de slag te gaan.