De week begint aan zee met een heisessie met het nieuwe college: twee dagen sluiten we ons in de Noord-Hollandse duinen af van het strakke ritme van het gemeentehuis. Als we zondagmiddag al carpoolend vertrekken uit Nijmegen is het weer redelijk en ligt er een strandwandeling in het verschiet. Op het strand grijpt een straffe zeewind ons al snel in de kraag. Het biedt ons een uitstekend argument om na zo’n 100 meter al een strandtent in te duiken en een consumptie te bestellen…
De heidagen geven de leden van het nieuwe college de kans om elkaar beter te leren kennen. Ook kunnen we ons volledig focussen op de uitwerking van het nieuwe coalitie-akkoord. We willen werken aan een duurzame, sociale en economisch sterke stad. De financiële doorvertaling van onze visie op de stad vindt plaats via de perspectiefnota. Het eerste ambtelijke stuk dat hiertoe moet leiden is een wat droge en zakelijke opsomming van actiepunten. Onze taak als college is om dit degelijke voorbereidende werk deze dagen van een flinke saus inspiratie te voorzien. Een stevige klus die resulteert in mooie contouren die we al in de grondverf hebben gezet. Maar er moet de komende weken nog hard gewerkt worden voor we een stuk hebben dat voor besluitvorming gereed is.
Terug in Nijmegen dinsdagmiddag ligt mijn bureau weer vol met stukken. Notities over de meest verschillende onderwerpen die vragen om beslissingen. Adviezen waar door verschillende ambtenaren soms al maanden aan is gewerkt. De agenda zit bomvol, dus soms is er niet meer dan 5 minuten tijd om een stuk door te spreken met mijn ambtelijke ondersteuning. In die korte tijd moet ik beslissen of het stuk aangescherpt moet worden, er misschien een ander accent aan moet worden gegeven of zelfs dat het niet meer strookt met de visie die is neergelegd in het nieuwe coaltie-akkoord.
Vaak schuift de ambtenaar die het stuk geschreven aan voor het overleg. Pas aan het eind van de week realiseer ik me dat het frustrerend moet zijn als je zo lang aan een stuk gewerkt hebt en het dan zo snel ‘afgehandeld wordt’. Weken werk, denken, overleggen en dan in een paar minuten is het klaar (of niet natuurlijk). Ik neem me voor daar bij volgende besprekingen aandacht voor te hebben.
De week eindigt met de opening van de Music Meeting in Park Brakkenstein. Een stralende pinksterdag, duizenden mensen in het gras en muziek die je van alle kanten tegemoetkomt. Inspirerend is het podiumpje in een hoekje van het veld waar Nijmeegse jongeren van het ROC laten horen wat ze de afgelopen maanden onder de begeleiding van muzikanten van de Music Meeting hebben geleerd. Een prachtige verbinding tussen topmuzikanten en amateurs. Ik blijf veel langer hangen dan ik van plan was maar geniet van de bijzondere sfeer.
Het is nu maandagavond en het Pinksterweekend zit er op. Morgenochtend om 10 uur collegevergadering en daarna … nou ja dat zien we morgen wel weer. De week zit weer lekker vol.
