Lezen

Vandaag ben ik begonnen in het eerste deel van De millennium trilogie van Stieg Larsson. Ik ben er laat mee, dat weet ik, want het was het boek dat de afgelopen zomervakantie het meest gelezen werd. Naast nog een flink aantal andere bestsellers als Het spel van de Engel en Komt een vrouw bij de dokter natuurlijk. Jaarlijks worden er in Nederland miljoenen boeken verkocht, hoewel er tegelijkertijd minder gelezen wordt. Misschien kopen we wel veel boeken, maar komen er dan toch niet toe om ze te lezen.

De afgelopen week was ik weer eens in de bibliotheek in Nijmegen. Op zoek naar Het diner van Herman Koch. Uitgeleend natuurlijk. Dan maar eens kijken wat er aan alternatieven is. Dat blijft lastig. In de boekwinkel kijk je dan gewoon op de tafels en daar zie je de meest recente boeken liggen (Het diner ligt er gewoon) en al kijkend en bladerend vind je altijd wel iets van je gading. In bibliotheek raak ik altijd de weg kwijt. Alle boeken zien er op de eerste plaats al anders uit met die harde kaften maar ze staan ook in lange rijen in de kast. Dat kijkt en zoekt niet makkelijk, hoe vaak je er ook komt. Vragen aan medewerkers leiden zelden tot het vinden van het boek. Meestal is het een verwijzing naar de computer of naar een bepaalde boekenkast. Zoek het maar uit.

Je kunt natuurlijk achter de computer kruipen en de titel van een boek intikken. Ja , dat kan, maar je moet dan heel gericht zoeken en dat wil je niet altijd. Met Het diner heb ik dat wel gedaan en vastgesteld dat alle exemplaren uitgeleend zijn. Al snel gaf ik het op en liep naar de Selexys winkel om de hoek. Alle boeken waar je van gehoord hebt, of over gelezen hebt, liggen bij elkaar en zijn gemakkelijk te vinden. Wil je een boek dat je niet meteen ziet liggen, dan weet een medewerker je meteen te vertellen of het boek er is, waar het staat of wanneer het weer binnen is. Heerlijk en dus koop ik toch maar  Het diner en loop even naar de koffiecorner om de eerste pagina’s al vast te lezen. Het is gemakkelijk om over de bibliotheek te klagen. Het probleem voor mij is, dat het geen winkel is. Maar waarom eigenlijk niet. Waarom kan de bibliotheek niet werken als de winkel.

In het verkiezingsprogramma van D66 Nijmegen stellen we voor het aantal bibliotheekfilialen in Nijmegen te verminderen. Er zijn in Nijmegen, met 11  filialen, niet meer uitleningen dan in Arnhem met 3 filialen. Het aantal leden van de bibliotheek is in 2008 met 17,6% afgenomen ten opzichte van 2007. Ook het aantal uitleningen daalde met 2,7% (de cijfers van 2009 zijn nog niet beschikbaar). Waar gaat het met de bibliotheek naar toe.

De zelfstandige bibliotheekfilialen moeten m.i. veel meer geïntegreerd worden in open wijkscholen zodat er een directe link is met het basisonderwijs. Daar moet het plezier in lezen ontstaan. Volwassenen moeten naar een veel ‘volwassener’ bibliotheek die veel meer te bieden heeft dan een wijkfiliaal kan bieden.  Een bibliotheek waar het zoeken en vinden van boeken een stuk gemakkelijker is. Waar de service op die van een winkel lijkt. Waar de beschikbare informatie ongelofelijk veel groter en actueler is dan in een wijkfiliaal dat maar beperkt open is.

Ik was laatst in de nieuwe bibliotheek van Amsterdam. Daar begint het er op te lijken. Licht, ruim, overzichtelijk, een koffiecorner, honderden tijdschriften. Er wordt gelezen, gestudeerd en geluisterd naar muziek. Prima omgeving waar in het eerste half jaar al honderdduizenden bezoekers naar toe kwamen. De vernieuwde bibliotheek in Zwanenveld heeft al meer die Amsterdamse sfeer gekregen en ik heb begrepen dat ook de centrale bibliotheek aan de Mariënburg een nieuwe entree krijgt. Ik weet niet of dat voldoende zal zijn.

Ons voorstel in het verkiezingsprogramma is er op gericht de jaarlijkse bijdrage van de gemeente aan de bibliotheek van ruim 5 miljoen effectief te laten zijn. Dat betekent heroverwegen van de inzet van middelen en wat ons betreft zelfstandige filialen integreren in openwijkscholen en van de centrale filialen in Zwanenveld, Centrum en Noord bibliotheken maken die meer bezoekers trekken in plaats van minder. Bibliotheken die als winkels werken met dezelfde service, openingstijden en dienstverlening. Dat is een uitdaging voor de politiek, maar vooral voor de nieuwe directeur van de Openbare Bibliotheek Gelderland Zuid.