Wat kost een allochtoon?

De PVV wil weten wat allochtonen ons kosten en vandaag liet de VVD, bij monde van financieel woordvoerder Paul de Krom,  weten dat ze daar ook wel in geïnteresseerd is. Anders dan Sietze Fritsma van de PVV wilde De Krom wel toelichten waarom hij dat wilde weten, tenminste dat werd zo aangekondigd. Wakker worden met dit soort berichten op de radio geeft me een vieze smaak in de mond, maar ik ben toch maar even blijven luisteren naar de argumenten van de VVD. Geen dus. Ze willen het gewoon weten maar dan niet van alle allochtonen maar alleen van de ‘kansloze’ allochtonen. Daarmee wil de VVD zich dan onderscheiden van de ongenuanceerde PVV. Dank je de koekoek. Er is natuurlijk helemaal geen verschil tussen die twee partijen in dit opzicht. Ze vissen in dezelfde electorale vijver en dan moet je gewoon hetzelfde aas gebruiken hebben ze bedacht. En dat is voor beide partijen het onderbuikgevoel. De vraag stellen is belangrijker dan het antwoord en dat had de VVD scherp in de gaten. Het populistische aas van de PVV was nog niet in de vijver beland of ook de VVD gooit haar hengel uit. En nu maar kijken of ze happen, die PVV kiezers, omdat ze het verschil tussen de twee haakjes niet zien.

Wat zou er gebeuren als een politieke partij zou vragen wat homo’s ons eigenlijk kosten? Of wat kosten criminelen of misschien gehandicapten? Als je deze vragen stelt en je krijgt er antwoord op, dan moet je met dat antwoord iets doen. Stel het kost meer dan het opbrengt, wat is daar dan de consequentie van? U mag het zelf invullen, maar de eerste mogelijkheden die bij mij opkomen zijn niet fris.

Het is altijd een riskante vergelijking maar ik maak hem toch. Voor de Tweede Wereldoorlog, in de jaren dertig, was de propaganda in Duitsland er op gericht één bevolkingsgroep systematisch te stigmatiseren als profiteurs, criminelen en ongedierte en dus als kostenpost en een gevaar voor de samenleving. We weten welke conclusie daarop volgde. Ik kan niet anders dan bij de PVV dezelfde stigmatisering en criminalisering zien van moslims  en/of allochtonen. Daarmee wordt het probleem veroorzaakt dat diezelfde politici zeggen te willen voorkomen. Polarisering heeft nog nooit iets goeds gebracht.

Vierdaagse(feesten)

Voor het eerst in jaren ben ik in Nijmegen tijdens de Vierdaagse. Vaak heb ik mijn vakanties zo gepland dat ik niet in de stad ben als die overspoeld wordt door tienduizenden lopers en honderdduizenden feestvierders. Elke keer als je de stad in of uit wilt moet je goed nadenken hoe je gaat, want straten zijn afgesloten met hekken of tenten en voor je het weet sta je vast. Maar het zijn allemaal kleine ergernissen als je eenmaal de weg weet in het feestgedruis. Ik moet een manier vinden om van deze week te genieten.

Dus ga ik dit jaar het programma maar eens doorvlooien op zoek naar de kleine optredens. Dat is nog niet eenvoudig. De 4Daagse special van de Gelderlander staat bomvol met advertenties (het moet ergens van betaald worden) en in het hart van de krant vind ik anderhalve pagina met een keurig schema voor elke dag. Honderden voorstellingen en optredens keurig geordend op uur. Sven Ratzke, Roosbeef, het Schminkkarretje, Laid Back Luke, Wipneus en Pim, De Heinoos en ga zo maar door. Nou ken ik Sven Ratzke maar van meer dan tachtig procent van de rest heb ik nog nooit gehoord. Dat zal wel aan mij liggen, maar hoe vind ik nou die leuke alternatieve voorstellingen of acts.

Het wordt hard werken ben ik bang om me los te wrikken van mijn vrienden als die gezellig met een biertje in de hand op het Valkhof staan en helemaal geen zin hebben weer door de massa naar een uithoek van de stad te gaan om iets bijzonders te zien. Gevolg zal zijn dat ik mijn eigen weg moet gaan zoeken en maar hopen dat er plek is bij de voorstelling die ik wil gaan zien. Heb ik daar wel zin in? De 4Daagsefeesten zijn dan niets anders dan je vrienden zien op de plekken waar je ze anders ook al ziet, alleen nu met duizenden mensen om je heen, in plaats van vijftig op een gewone zaterdag.

Ik weet niet of ik er goed aan gedaan heb om hier te zijn. Terwijl ik dit schrijf komt de muziek uit de stad mijn raam binnen. De eerste diehards zijn al weer met het feestje begonnen. Ik zal er vanmiddag nog maar eens rustig over nadenken hoe ik deze week doorkom en aan het eind ook het gevoel te hebben dat het geslaagd is. In ieder geval staat Roze Woensdag op het programma. Dus over woensdag hoef ik niet meer na te denken. Een kleine zorg minder. Ben ik blij dat ik niet vier dagen hoef te lopen.

Michael

Vandaag wordt Michael Jackson begraven. Of misschien toch niet en gaat hem de eer te beurt vallen die eerder Andre Hazes kreeg in de Amsterdam Arena. Staat zijn kist op de middenstip in het Staples Center in LA. De hele wereld zal toekijken hoe de ruim 17.000 fans collectief rouwen om hun idool.

Hebt u de afgelopen weken ook de documentaires over zijn leven gezien. Daar komt toch wel een heel triest beeld naar voren, vooral van een jongen die niet alleen door zijn vader maar door een enorme entourage geleefd is. Hij was gewoon veel te verlegen en gevoelig om zo beroemd te zijn. Ik zag nog even het interview met hem waarin hij op naïeve toon vertelt hoe gewoon het is dat jonge jongetjes bij hem in bed slapen. Misschien is er inderdaad wel helemaal niets gebeurd maar kwam het de ouders van die kinderen prima uit dat het Michael Jackson was bij wie hun zoontje in bed lag. Alle gelegenheid om geld te eisen als genoegdoening.

Misschien is Michael wel blijven steken bij 10 jaar, de leeftijd waarop hij ineens wereldberoemd werd, en heeft hij eigenlijk nooit zijn pubertijd gehad. Wat moet je ook als je zo publiek bezit bent. Als je dan de enorme aandacht ziet die er nu weer bij zijn dood voor hem is, hoe begrijpelijk ook, klopt het weer helemaal  niet met wie die jongen eigenlijk was of had willen zijn. Zelfs in zijn dood krijgt hij niet de kans zichzelf te zijn en is hij weer het middelpunt van een enorme media aandacht. Allemaal goed voor de miljoenen cd’s en video’s die er dezer dagen wereldwijd weer van hem verkocht worden.

Was het niet veel beter geweest als de familie in stilte afscheid van hem had genomen, hem gunnend wat hij al jaren wilde. Anoniem en stil zichzelf zijn. Veel plezier bij de rechtstreekse uitzending vanaf de middenstip. Ik hoop dat die kist er niet staat.