Nederland en de mensenrechten

Vandaag las ik in NRC Next een interessant artikel over de zoektocht van de VS naar onderdak voor gevangenen uit Guantanamo Bay. Het blijkt heel lastig om deze gevangenen, waarvan de VS vastgesteld hebben dat ze onschuldig zijn, ergens op de wereld een nieuw thuis te geven. De meesten kunnen niet terug naar het land van herkomst omdat ze daar hun leven niet zeker zijn. Er zijn een paar Europese landen die inmiddels aangeboden hebben enkele gevangenen op te nemen, zoals Italiƫ dat er drie wil hebben.

Toen Guantanamo Bay in het hart van de discussie stond over de manier waarop de regering Bush omging met de terrorismebestrijding en dat die gevangenis op Cuba het voorbeeld was van de schending van de mensenrechten, had Europa het hoogste woord. Nu staat geen enkel land te springen om met een ruimhartig aanbod die schending van mensenrechten goed te maken. Of sterker nog daadkracht te tonen waar in het verleden zonder verdere consequenties kritiek kon worden geuit.

Helaas heeft Nederland ook geen initiatief genomen. In dezelde krant stond een klein stukje dat de kamer vol lof is over het mensenrechtenbeleid van Maxim Verhagen. Dat kan zo zijn, maar zover ik weet heeft dat niet geleid tot een gebaar van Nederland naar deze ex-gevangenen.

Ik vraag me af of dit te maken heeft met de angst voor de reactie van de PVV en Trots op Nederland. Ik weet het natuurlijk niet, maar ik kan me voorstellen dat het voor Geert en consorgen ‘gefundenes Fressen’ om weer eens lekker te keer te gaan tegen die softe linkse kliek en de gevestigde partijen van softies. Maar het kan toch niet zo zijn dat we daar voor zwichten. Kritiek op een land om de mensenrechten is dapper maar nog dapperder is nu een aantal van die onschuldig gebleken gevangenen aan te bieden in Nederland een nieuwe start te maken. Wie durft het aan hier het initiatief te nemen?